Op stap...

Alleen de mooie woorden blijven

2011-12-31T11:43:00.000+01:00

Temidden van het luide knallen van het eerste vuurwerk (ik voel steeds meer voor een algeheel verbod; ik denk alleen al aan een vriend met een psychiatrische achtergrond; hij wordt meer dan normaal gekweld door deze jaarlijkse miljoenen euro's verslindende gekte) probeer ik de laatste hand te leggen aan mijn nieuwjaarspreek.

Een schrijver en een dichter helpen me.

Allereerst Kader Abdolla die in Trouw van vandaag fulmineert tegen de nominatie van het woord van het jaar. In een prachtig artikel stelt hij voor woorden als 'tuigdorp' en 'kopvoddentaks' wel in Van Dale op te nemen, maar dan in de zin van ze in dat archief te begraven. "Zieke woorden als 'tuigdorp' horen geen medaille om de nek gehangen te krijgen. Blijvend zijn alleen de woorden die door het hart gedragen worden."

En dan verwijst hij naar Johannes 1: het Woord is vleesch geworden. Woorden die onsterfelijk (!) zijn geworden.

En de dichter is Gabriël Smit[1] schrijft in het gedicht ‘Door de stilte heen’

Al dagenlang probeer ik door de stilte

heen te luisteren, – de bloemen hier

op tafel voor mij zijn zo open, willen

spreken, maar ik kan ze nog niet

verstaan,- nog te veel dag is binnen

mij nagebleven, nog te veel zien

van vervalste kleuren, botte dingen,

ik heb nog geen eigen lichtverschiet.

Zo stil worden dat uit zwijgen woorden

bloeien van over de grens van leven

heen, een enkele stem, een enkele vraag,

en daarop dan niet angstig voor de

aandacht van de bloemen antwoord geven,

één eigen woord, – ik hoop dat ik het waag.

[1] Gabriël Smit, uit: Evenbeeld, Baarn, Ambo 1981

Met zulke woorden in het hart en in het vertrouwen dat het Woord inderdaad vlees geworden is, en in mij zal mogen opstaan, ga ik het nieuwe jaar in.

Tomorrow shall be my dancing day

2011-12-23T15:18:00.001+01:00

Van een gemeentelid ontving ik een mooi kerstlied. Enkele jaren terug hoorde hij het zingen toen hij met zijn gezin St Paul's Cathedral bezocht.

Tomorrow shall be my dancing day;

I would my true love did so chance

To see the legend of my play,

To call my true love to my dance;

Chorus

Sing, oh! my love, oh! my love, my love, my love,

This have I done for my true love.

Then was I born of a virgin pure,

Of her I took fleshly substance

Thus was I knit to man's nature

To call my true love to my dance.

Chorus

In a manger laid, and wrapped I was

So very poor, this was my chance

Betwixt an ox and a silly poor ass

To call my true love to my dance.

Chorus

Then afterwards baptized I was;

The Holy Ghost on me did glance,

My Father’s voice heard I from above,

To call my true love to my dance.

Chorus

Into the desert I was led,

Where I fasted without substance;

The Devil bade me make stones my bread,

To have me break my true love's dance.

Chorus

The Jews on me they made great suit,

And with me made great variance,

Because they loved darkness rather than light,

To call my true love to my dance.

Chorus

For thirty pence Judas me sold,

His covetousness for to advance:

Mark whom I kiss, the same do hold!

The same is he shall lead the dance.

Chorus

Before Pilate the Jews me brought,

Where Barabbas had deliverance;

They scourged me and set me at nought,

Judged me to die to lead the dance.

Chorus

Then on the cross hanged I was,

Where a spear my heart did glance;

There issued forth both water and blood,

To call my true love to my dance.

Chorus

Then down to hell I took my way

For my true love's deliverance,

And rose again on the third day,

Up to my true love and the dance.

Chorus

Then up to heaven I did ascend,

Where now I dwell in sure substance

On the right hand of God, that man

May come unto the general dance.

Chorus

http://www.youtube.com/watch?v=uCtJwxhcuCs

Een dansende Jezus... het is niet zo'n doorsnee beeld van Jezus. Anselm Grün noemt in zijn 'Beelden van Jezus' wel 50 typen, maar geen danser. Gek, eigenlijk, terwijl er in de bijbel toch heel wat afgedanst wordt, van Mirjam tot David. En zal Jezus op de bruiloft van Kana wat stijfjes aan de kant zijn blijven staan of uitbundig met de bruid gedanst hebben?

Nee, de kerk was eerder de wat harkerige, stijve bruiloftsgast. Meer van de leerstukken dan van een uitbundige liturgie. Alhoewel de pinksterbeweging en de charismatische vernieuwing daar wel verandering in hebben gebracht. Zie "Het spel van Woord en Geest" van Jean Jacques Suurmond, die de dans niet alleen ziet als een uiting van vreugde en in vriendschap leven met je lijf en de schepping, maar ook als daad van protest.

In The Last Temptation of Christ van Martin Scorsese (1988) zien we Jezus dansen tijdens de bruiloft te Kana.
De vrome volkspoëzie heeft het ook gedurfd. In het kerstlied 'Tomorrow shall be my dancing day' wordt Jezus als een dansmeester opgevoerd die de gelovigen verleidt tot de eeuwige dans in de hemel. Dit volkslied is door talloze componisten, zoals John Rutter, getoonzet. Ook is er een meer gospelachtig lied: The Lord of the Dance (Sydney Carter, 1967) dat ik als tiener leerde zingen.

De theoloog Gerardus van der Leeuw (1890-1950) schreef ooit een boekje onder de titel 'In den hemel is eenen dans: Over de religieuze betekenis van dans en optocht'. Hij laat mooie voorbeelden zien dansende Masai in Kenia, een maskerade in Brazilië, een labyrint in Pompei, een Griekse afbeelding van de dansende Dionysus.
De titel van het boekje ontleende Van der Leeuw aan een oud-Hollands lied waarmee kinderen vroeger een gestorven speelgenootje begroeven. Willem Barnard vond deze regel zo bijzonder, dat hij het opnam in een van zijn liederen:

Hoor een heilig koor van stemmen,
staande aan de glazen zee,
halleluja, halleluja,
God zij glorie, zingen zij.
Menigten die geen kan tellen,
als de sterren in hun glans,
psalmen zingend, palmen dragend,
in de hemel is een dans.

(Liedboek voor de kerken, 109:1)

Mooi beeld van kerst: Christus komst op aarde is een vraag: mag ik deze dans van je? De uitgestoken hand van het kind in de kribbe, van Jezus die een zieke geneest, die het brood deelt; een uitnodigend gebaar: mag ik deze dans van je?

Advent

2011-12-07T12:29:00.000+01:00

Een mooi citaat van Thomas Merton over advent:

"In de advent vieren wij de komst, ja zelfs de aanwezigheid van Christus in onze wereld. Wij getuigen van Zijn aanwezigheid, zelfs te midden van alle onpeilbare problemen en tragedies van de wereld. Ons adventsgeloof is geen vlucht uit de wereld naar een nevelig rijk van slogans en vertroostingen die verkondigen dat onze problemen onwerkelijk en onze tragedies onbestaand zijn...

Het is onze taak Christus te zoeken en te vinden in de wereld zoals hij is, niet zoals hij zou kunnen zijn. Het feit dat de wereld er anders uitziet dan zou moeten, verandert niets aan de waarheid dat Christus erin aanwezig is. Zijn plan wordt er geenszins door veranderd of verijdeld: alles zal geschieden zoals Hij het wil. Onze advent is de viering van die hoop. Niet de komst van Christus is onzeker maar onze ontvangst, ons antwoord aan Hem, onze bereidheid en capaciteit om 'uit te trekken, Hem tegemoet'. Wij moeten bereid zijn, zoals Johannes de Doper, Hem te zien en toe te juichen, zelfs op het moment dat ons hele levenswerk ineen schijnt te storten."

Thomas Merton. Seasons of Celebration, p.93-94. vertaling: Dirk Doms

Dit leven is een diep geheim

2011-11-19T13:58:00.002+01:00

Op zondag 20 november gedenken we de gemeenteleden die ons zijn voorgegaan.
De vrouwen van de liturgische bloemschikking maakten een prachtig bloemstuk en ik vond bij de parels die het stuk omkransen een mooi gebed van Alfred Bronswijk:

Aan uw maat te ijken[1]

Dit leven is een diep geheim.

Elke ademhaling

een snoer witte parels,

elke hartslag

een diamant

op een gouden schaal.

Dit leven is een diep geheim.

Onbeduidend soms,

als een afgewaaid blad

in een lege tuin,

een zandkorrel

verloren tussen duinen.

Dit leven is een diep geheim.

Donker en licht,

volte en leegte,

glimlach en traan tegelijk.

God, leer mij dit wonder

aan úw maat te ijken.

[1] Alfred C. Bronswijk, Rakelings nabij, 101.

Paulus - rouwdouwer of man van gebed?

2011-11-14T14:39:00.001+01:00

Deze week geef ik de tweede les in het Blok Nieuwe Testament in het kader van Theologie in Stukjes. Dat is onze lokale versie van de cursus Theologie voor gemeenteleden. Een landelijke cursus die al jaren draait en erg succesvol is.

Ook deze op maat gemaakte cursus (twee avonden per blok, vier blokken per seizoen) kent een grote belangstelling: er tekenden 35 deelnemers in!

Al eerder dit jaar las ik een nieuw boek dat over Paulus is verschenen: Genie of misgeboorte. Zeven vooroordelen over de apostel Paulus. Auteur is prof. Patrick Chatelion Counet. Deze Nederlandse nieuwtestamenicus komt met een verrassende interpretatie van controversiële Paulus-teksten. Voor dit blog een boekbespreking

gehaat en geliefd

Hoewel Paulus'brieven (en met name de brief aan Rome) in de geschiedenis van de kerk een cruciale rol speelde op belangrijke momenten (Augustinus, Luther, Barth), heeft de meest productieve apostel de laatste tijd het tij tegen. Veel gelovigen zouden zijn homo- en vrouwonvriendelijke woorden het liefst schrappen. Hij zou het evangelie verdraaid hebben, een fanatiekeling zijn met demagogische trekjes. En dan laat ik een recente kwalificaties als was hij een Romeins meesterspion maar even terzijde liggen.

Chatelion Counet pakt de handschoen aan en neemt het voor de apostel op. Op een originele manier en in een heldere schrijfstijl Het is een boek geworden dat je in een adem uitleest.

Dat hij moeilijke zaken makkelijk kan uitleggen, bewees de nieuwtestamenticus al in Christendom voor dummies (2002).

In zijn nieuwste boek presenteert Chatelion Counet zeven 'paradoxen' over Paulus. Is hij de ultieme volgeling van Jezus of de feitelijke stichter van het christendom? Is hij joods gebleven of een antisemiet? Is het beroep op Paulus om homoseksualiteit en vrouwenemancipatie te veroordelen terecht? Is hij een manager of een mysticus, een rouwdouwer of een man van gebed?

Zo doorloopt hij in 7 hoofdstukken heikele thema's en je waant je deelnemer in het gesprek tussen de voor- en tegenstanders.

Was Paulus bijvoorbeeld een notoire vrouwenhater? Chatelion Counet schildert een bevrijdende, ja feministische Paulus. Hij schrijft over Prisca, Aquila, Febe, Tryfena en Tryfosa, en Junia (eeuwenlang dachten we dat het een man was) door. Zij hadden een invloedrijke functie in de jonge kerk en Paulus vindt dat uitstekend. "U bent allen één in Christus Jezus" is zijn uitgangspunt (Galaten 3,28), Daar speelt in mee dat Paulus een spoedige (weder)komst van Christus verwachtte en al deze discussies maar triviaal geneuzel vond.

Maar Paulus is toch ook de apostel die vindt dat vrouwen hun mond moeten houden en onderdanig aan de man moeten zijn (1 Korinte 14,33-36). Chatelion Counet wil deze passages van een andere interpunctie voorzien (in dit geval een vraagteken). Hij suggereert dat Pauus in gaat op vragen die hem uit de gemeente gesteld zijn.

Het doet denken aan de manier waarop de Groot Nieuwsbjibel in het boek van de profeet Micha een aantal (heils)profetieën in de mond van de tegenstanders van Micha legt. Duidelijk is dat dat ze dan een heel andere betekenis krijgen.

In het geval van de passage in de eerste brief aan Korinte voegt hij dan in gedachten toe: Jullie schrijven mij: ... en dan volgt de gewraakte passage: 'Vrouwen moeten in uw bijeenkomsten hun mond houden? Is het hun niet toegestaan het woord te nemen? Moeten zij ondergeschikt blijven, zoals de Wet voorschrijft? Moeten zij het thuis hun man maar vragen als ze iets te weten willen komen? Hoort [volgens u] een vrouw niet in de gemeente het woord te voeren.' Pardon? Is het Woord van God soms van u uitgegaan? Is het alleen tot u [mannen] doorgedrongen?

Een heel boeiende benadering. Het sluit in ieder geval aan de manier waarop Paulus schrijft: in dialoog en in vraag- en antwoord.

Maar of het bevredigt? De moeilijke teksten en dwarse uitspraken worden zo gladgestreken en passen in het beeld dat de schrijver (van te voren) zich al van de apostel gevormd had. Maar toch is het sympathieker dan de teksten die je niet bevallen gewoon maar schrappen.

Tot slot

Toch is Chatelion Counets geschrift een heerlijk boek om te lezen. Prachtig als theologie op zo'n manier gebracht wordt dat het uitdaagt en verheldert.

Patrick Chatelion Counet, Genie of misgeboorte. Zeven vooroordelen over de apostel Paulus, KBS: ’s-Hertogenbosch (2009), ISBN 9789061731382, prijs € 16,50

kostbaar - kwetsbaar

2011-11-09T23:48:00.001+01:00

Verraadt ons aller angst zich niet

in wie het leven weerloos liet?

De glasglans stemt de blazer mild.

De kaarsvlam vormt de hand tot schild.

De krokus wijst beton zijn grens.

Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens.

deze woorden van Okke Jager komen bij me op als ik denk aan de uitvaart die ik morgen moet leiden van een psychiatrisch patiënt.

En als ik denk aan een gemeentelid dat hoort dat ze een ernstige hersentumor heeft.

De woorden staan op het oorlogsmonument in Houten en bij de ingang van psychiatrisch ziekenhuis Brinkgreven in Deventer.

Woorden op de grens.

Woorden van troost en hoop.

Woorden die vragen om elkaar als kostbaar te zien

en je handen als schild om de ander te houden.

Minder meer

2011-11-05T13:01:00.000+01:00

Morgen, 6 november, is er een milieudienst in de Opstandingskerk. Voor mij een primeur. Duurzaamheid, ecologische levensstijl: goed dat het op de agenda van de kerk staat.
In veel kerken wordt op deze zondag na dankdag een oogstdienst gehouden. Dat gebeurt in het Houtense ook (fruitbakjes gaan naar zieken), maar ik ben ook wel blij met deze kritische noot. Want 'de aarde draait door' (het thema van dienst), wij putten uit en buiten uit. En de schepping is het slachtoffer.
Maar ook wij zelf. door het te veel (consumeren) komen we tekort.

Op zijn nieuwste cd zingt Stef Bos:

Minder meer

Minder meer

Er zijn teveel mensen

Er zijn teveel woorden

Er zijn teveel sterren

Achter de maan

Er is teveel tijd

Die ik heb verloren

En er is nog teveel

Wat ik niet heb gedaan

Ik heb teveel boeken

Die ik nog moet lezen

En ik denk nog teveel

Aan wat ik niet heb

Er is teveel vroeger

Wat ik moet vergeten

En ik heb met teveel vaak

Te weinig gezegd

En ik wil steeds meer

Steeds minder

Ik wil steeds minder

Minder meer

Ik wil steeds meer

Steeds meer

Steeds minder

Ik wil steeds minder

Minder meer

Er zijn teveel beelden

Er is teveel onrecht

Er is teveel schoonheid

Die niemand meer ziet

Er is teveel oorlog

Te weinig verbeelding

Teveel van van alles

En te weinig van niets

Er is teveel leegte

Er zijn teveel zenders

Teveel programma’s

Het is niet gezond

En meestal dezelfde gezichten

En dezelfde stront

Er zijn teveel wegen

Die nergens naartoe gaan

Er zijn teveel mensen

Met teveel aan hun kop

Teveel beweging

Voor dat wat moet stilstaan

Teveel om te kiezen

En het houdt maar niet op

Ik zoek naar een eiland

Waar alles voorbijgaat

Een huis waar de tijd

Voor honderd jaar slaapt

Want er is hier teveel

Wat mij niet kan boeien

Ik zoek naar een plek

Waar teveel niet bestaat

http://www.youtube.com/watch?v=Zz_O5h3e0Ss

ThIS: Theologie in stukjes

2011-11-03T11:10:00.001+01:00

In de Opstandingskerk is een nieuw project van start gegaan: theologie in stukje. Naar het model van de cursus Theologie voor gemeenteleden, al jaren een groot succes, hebben we in werkgroep Vorming & Toerusting deze cursus op maat gesneden: blokken van twee lessen, vier blokken per seizoen. Met als docenten eigen kweek: de eigen predikanten en theologen-gemeenteleden. Nynke van Andel verzorgt het tweede blok 'liturgiek' en ik heb het spits afgebeten met Nieuwe Testament. In het voorjaar verzorgt de hersteld hervormde predikant van Houten, ds Ruud van Rooijen het blok kerkgeschiedenis.
De deelname is overweldigend: meer dan 35 mensen tekenden in. Kennelijk is er behoefte aan verdieping, achtergrond.
De eerste les behandelden we de 'synoptische evangeliën' Mattheus, Markus en Lukas en bekeken we de opbouw van het evangelie naar Mattheus. Zijn evangelie is strak opgebouwd aan de hand van vijf leerredes (zoals er vijf boeken van Mozes zijn).
We ontdekten ook dat hij ook zijn 'handtekening' in het boekje zette, zoals schilders soms zichzelf afbeelden in een schilderij: ‘Zo lijkt iedere schriftgeleerde die leerling in het koninkrijk van de hemel is geworden op een huismeester die uit zijn voorraadkamer nieuwe en oude dingen tevoorschijn haalt.’ (Mattheus 13: 52).
Dat is wat Mattheus voor ogen staat: het oude (Testament) weer te voorschijn halen in het licht van het nieuwe: de ontmoeting met Messias Jezus.

Hendrick Terbrugghen - De roeping van Mattheus (1621)

De volgende keer gaan we ons verdiepen in Paulus. Ter voorbereiding ga ik het boek van Patrick Chatelion Counet, Genie of misgeboorte. Zeven vooroordelen over de apostel Paulus, maar eens herlezen.

Bob Dylan in Ahoy

2011-10-25T17:30:00.001+02:00

Afgelopen donderdag bezocht ik met mijn schoonzus Irene het dubbelconcert dat Mark Knopfler en Bob Dylan gaven in Rotterdam. Een cadeau van mijn kinderen voor mijn verjaardag. Lief...!

Inderdaad: een dubbelconcert. Een eerdere combinatie tussen Van Morrison en Dylan (ook in Ahoy) leverde geen gezamenlijk optreden op. Dus ik was gewaarschuwd. Maar stiekem hoopte ik toch op een duet; Knopfler had tenslotte gespeeld op de albums 'Slow train coming' en 'Infidels'...
Maar helaas... Later hoorde ik dat ze in Engeland, Luxemburg en Duitsland wel samen op het podium stonden. Het zou de toch al mooie uitvoering van 'Blind Willy McTell' nog mooier gemaakt hebben.

Voor Knopfler was ik niet gekomen, maar heb er intens van genoten: afwisselend, mooie muziek, wat keltische invloeden. Ik ben niet erg bekend met zijn werk (alleen 'So far away' uit zijn Dire Straits-tijd, en 'Sailing to Philadelphia'), maar heb er intens van genoten.
De mensen die ik sprak waren vooral voor Knopfler gekomen en namen Dylan op de koop toe.
Voor mij was het andersom.
En eerlijk gezegd: Knopler vond ik muzikaal hoogstaander, mooie folk.
Dylan was wat minder afwisselend. Maar hij had er kennelijk zin in, gemotiveerd, lachend (of grijzend) af en toe, uitdagend met de hand in zijn zak.
Het optreden in Rotterdam week erg af van de setlijsten tot dan toe. Met hoogtepunten als 'Missisipi' en een nieuwe variant van Blind WIlly McTell.
Wat me nog intrigeert is de afbeelding die het tweede deel van het concert geprojecteerd werd. Iemand enig idee...?

Je gaat niet naar een Dylan concert om te horen wat je van de platen al kent. Het gaat veel meer om de frasering, de nieuwe ritmes. Dylan herhaalt zichzelf niet, maar is een 'performing artist' die steeds op zoek gaat naar een nieuwe vorm, een rusteloze zoeker. Zijn optredens maken dan ook deel uit van een 'Never ending tour'.
Dit is de setlist (met dank aan http://www.boblinks.com):


1.	Leopard-Skin Pill-Box Hat (Bob on keyboard)
2.	It Ain't Me, Babe (Bob on guitar)
3.	Things Have Changed (Bob center stage with harp)
4.	Mississippi (Bob on keyboard)
5.	The Levee's Gonna Break (Bob on keyboard)
6.	A Hard Rain's A-Gonna Fall (Bob on keyboard)
7.	High Water (For Charley Patton) (Bob center stage with harp)
8.	Blind Willie McTell (Bob center stage with harp)
9.	Highway 61 Revisited (Bob on keyboard)
10.	Workingman's Blues #2 (Bob on keyboard)
11.	Thunder On The Mountain (Bob on keyboard)
12.	Ballad Of A Thin Man (Bob center stage with harp)
13.	All Along The Watchtower (Bob on keyboard)
14.	Like A Rolling Stone (Bob on keyboard)

Dylan speelde vooral orgel, met wat houterige pling-plong solo's en daarnaast gitaar (eenmaal, 'It ain't me') en verder mondharmonica. De eerste keer dat hij de laatste bespeeld was het rommelig, maar daarna zo zuiver, geen noot teveel.

Bij 'Ballad of a thin man' slingert Dylan de woorden het publiek in. Scherp en venijnig, sarcastisch, is het niet zo mr. Jones? De echo versterkt het effect.

Het dubbelconcert heeft als ik de omstanders mag geloven de brug tussen de Knopfler- en Dylan-fans niet geslagen. Alhoewel ik de Knopfler-na-Dire-Straits wel ben gaan waarderen.

Op weg naar de charismatische conventie

2011-10-18T09:35:00.000+02:00

Deze week verblijven we voor een paar dagen in Delden. Elk voor- en najaar belegt de Charismatische Werkgemeenschap op De Kroeze Danne een conventie.
De CWN is een werkgemeenschap van mensen uit diverse kerken (en daarbuiten) en van uiteenlopende pluimage. Wat hen bindt is het geloof in God en Jezus Christus en de verwachting dat de heilige Geest ook vandaag een kracht en inspiratiebron is.
Elk najaar staat in het teken van 'genezing'. Tussen aanhalingstekens, want ik versta dat woord in zijn brede betekenis van heling, heelwording. Het is meer dan lichamelijke genezing. Ook je geest en je ziel komen er in mee. En het heeft ook te maken met heling van mijn relatie met God, met anderen, met de schepping.
Dit jaar is het thema: 'wanneer genezing uitblijft....' Want dat typeert deze gemeenschap: we geloven blijmoedig, maar de vragen blijven. Het is kyrie en gloria. Overigens niet altijd in die volgorde.
Mede daarom vind ik de charismatische conventies een goede plek om te zijn. Omdat je er mag zijn, ook met je vragen en twijfel. Om daar niet in te blijven steken, maar in de ruimte van Christus gebracht te worden. Tussen vraag en teken.
Vanmorgen bad ik in het ochtendgebed deze woorden:

Gebed uit het hart

God...

Geen zekerheid is ons gegeven,

dan die van tweesprong,

van kruispunt en labyrint.

Reizigers zijn wij,

onderweg naar U, die ons wenkt,

tussen vraag en teken.

Geen dak is ons gegeven,

geen tent, geen huis

dat blijft.

Zwervers zijn wij,

volk van voorlopigheid

en toch geroepen,

om met U op te breken.

Geen naam is ons gegeven.

Wij zijn aan wind gelijk,

aan het voorbije

blootgesteld,

stervend steeds en

snel vergeten.

TENZIJ U ons benoemt

en vast houdt om het leven.

Amen.

Alfred C. Bronswijk

Informatie over de conventie en de CWN: http://cms.cwn-cwj.nl/aankomende-conventie

Oktoberkind

2011-10-01T00:21:00.000+02:00

Oktobermaand, geboortemaand
Je vruchten zijn geoogst
De zoete wijn is in het vat
Het hout gekloofd
Dat is waarom een oktoberkind van kinds af aan voldaan is
Omdat voor haar gevoel het werk gedaan is

Oktoberzon, geboortezon
De zon die ik verdien
Want of hij op- of ondergaat
Is niet te zien
Dat is waarom een oktoberkind net als oktoberbomen
De hele dag het liefste zit te dromen

Oktoberstorm, geboortestorm
Je hebt mijn bed gespreid
Je joeg de wolken uit elkaar
En net op tijd
Heb jij de bomen zo geschud dat zij hun blad verloren
En in dat gouden bed ben ik geboren

Oktoberdag, geboortedag
Als ik geweten had
Dat ik nooit meer zo goed slapen zou
Als in dat bed van blad
Was ik vanaf die eerste dag m'n hele lange leven
Met een glas rooie wijn in bed gebleven

Oktoberkind, oktoberkind
Opdat jij niet vergaat
De allerlaatste zoete braam
Is de eerste die jij eet
Een laatste warme zonnestraal verwarmt jouw eerste dag
En een laatste zwaluw die vertrekt is de eerste die jij zag
Dat is waarom een oktoberkind niet gelooft in laatste dingen
't Zal een herfstdag als een lentedag bezingen...

Liselore Gerritsen

Licht

2011-09-30T10:23:00.000+02:00

Eenwording

        Ik slaap met het licht, sta ermee op
        en baad me daarin, eet veelkleurig
        gekleed een zonnestraal als ontbijt

        Het ragfijne licht daagt mij uit
        Ik streel en betast het, ik voel
        hoe gretig het zich aan mij opdringt

        Het ademt in mij, hongert en eet
        dorst en drinkt, spuwt, watert en zweet

        Ik laat het geworden, dat onbreekbare licht
        zodat ik één word, eenvoudig en heel

        Anton Ent (1940)
        uit: Binnen de wildroosters (2011)

relationeel jongerenwerk

2011-09-26T23:16:00.001+02:00

Afgelopen zaterdag was ik met een paar jeugdleiders uit onze gemeente op een trainingsdag georganiseerd door Youth for Christ. Honderden mensen uit het hele land met een hart voor jongeren. Sommigen zelf nog jong, anderen - zoals ik - zelf al op middelbare leeftijd. Dat je met zoveel mensen betrokken bent op jongeren binnen en buiten de kerk is op zich al bemoedigend. En dat YfC jeugdwerk in en buiten de kerk wil ondersteunen is een grote pluim waard! En dat gebeurde ook nog met kwalitatief goede presentaties en workshops. Het gaf me bovendien de gelegenheid mensen die ik op afstand en via sociale media volg nu irl (in real life) te ontmoeten: Charissa Bakema en Egbert Oppenhuizen (beiden van Blooming People) en dorpsgenoot Corjan Matsinger bijvoorbeeld. Ondertussen is de relatie jeugd-kerk natuurlijk ook problematisch. Maandelijks keren enkele honderden jongeren de kerk de rug toe volgens onderzoeken van het CPB. Wat me die dag ingeprent werd in de verschillende werkgroepen en gesprekken dat niet de kerkelijke gemeenschap, maar ouders de grootste invloed hebben op hun kinderen. Geloven begint thuis, de kerk speelt daarbij slechts een ondersteunende rol. Ouders die laten zien dat ze dagelijks met God leven, en daar vreugde uit putten, leven zo voor dat God en geloof relevant zijn voor je leven. Toch denk ik dat leeftijdsgenoten ook belangrijk zijn. Wim ter Horst had het al over opvoedingsgemeenschappen. In onze protestantse gemeente komen de 'familiekringen' hier het dischtbij in de buurt. En soms kom ik ook jongeren tegen in de kerk van wie de ouders niet betrokken zijn. Dus vitaal jongerenwerk kan wel het verschil maken. Goed tienerwerk begint met goed kinderwerk. Als de crèche op zondag geen prettige plek is voor kinderen of voor ouders niet aantrekkelijk om hun kinderen achter te laten, dan loop je al achter t de feiten aan. Kinderwerk zal ook meer moeten zijn dan enkele prikacties. Een open relatie met kinderen en jongeren opbouwen heeft tijd nodig. Elkaar geregeld zien. Een andere valkuil (zeker voor mij als predikant) is dat het vaak uitdraait op veel praten. Natuurlijk is kennisoverdracht zeker bij kinderen belangrijk. Maar later in de tienertijd gaat het niet meer om veel kennis opdoen, dat moet gebeuren in de kinderjaren. Het draait om de kwaliteit van de relaties met tieners. Je draait geen programma af, investreer in waardevolle en betrouwbare relaties waarin je je kwetsbaar opstelt. Naar aanleiding van een preek die ik laatst hield had ik een interessant gesprek met een van onze jeugdleiders. Ik gebruikte als voorbeeld het labyrint dat je vaak vindt in of bij oude kerkgebouwen aantreft. Je loopt in en labyrinth via allerlei omwegen naar het midden. Soms ben je er dichtbij, maar sta je er met je rug naar toe. Het bracht ons op het idee zo'n labyrinth maar eens met jongeren te lopen. Al doende (!) kom je dichtbij het geheim. Dat is de kracht van bijvoorbeeld de katholieke traditie: symboliek voor bij de woorden. Je zo laten meenemen en inwijden in geloof.

geduld

2011-07-16T20:46:00.003+02:00

Zondag 17 juli gaat het in de kerkdienst over het onkruid dat tussen het graan gezaaid wordt. Met opzet. Om te dwarsbomen, om het goede zaad in de kiem te smoren.
Het gaat over mijn ongeduld: laten we dat onkruid toch er uit trekken. Het is toch duidelijk dat het niet goed is, kwaad moet toch bestreden worden.
Maar de eigenaar van het land denkt er anders over. Hij heeft geduld en kennelijk een ontzettend vertrouwen.

De buschauffeur
Er komt in het spitsuur een oudere mevrouw met een rollator de bus binnen. Dat duurt
even. Alleen al de tijd die het haar kost haar strippenkaart uit de tas te toveren. Zij schuifelt langzaam verder. De chauffeur houdt haar via zijn spiegel in de gaten en pas als zij zit, geeft hij gas. Al die haastige passagiers moeten maar even geduld hebben. Hij heeft haar gezien!
Jan Hendriks (uit ‘Kerkvernieuwing, een uitdaging’)

Dat ongeduld steekt zo gauw weer de kop op. Net als in mijn tuin. Zeker nu het zo overvloedig regent.
Ik had het onkruid zo zorgvuldig gewied, maar overal zitten kennelijk nog resten, scheuten, zaden.
Van sommige plantjes dacht ik dat ik ze voorgoed kwijt was. Maar ineens steken ze brutaal hun blaadje weer boven de grond.

"Het is allemaal bewaard in de donkere aarde en daar heb je niets voor hoeven doen.
Dat wekt bij mij een soort levensvertrouwen: alles wordt bewaard, ook zonder dat ik daar angstig op toezie. Vertrouwen en bescheidenheid zijn een goede combinatie wanneer het gaat over de tuin. En niet voor de tuin alleen."

Herman Andriessen
in ‘Een beetje kunstmest’/ spiritualiteit in de tuin

Opstandingskerk

2011-07-13T08:24:00.005+02:00

Wat hebben Assen en Houten gemeen? Niet veel vermoed ik. Ik kom er met enige regelmaat omdat een heel goede vriend er woont. En heb er heerlijke herinneringen aan logeerpartijen bij vrienden van mijn ouders.
Vandaag, woensdag 13 juli, komen Assen en Houten even dichtbij elkaar. We ontvangen dan tijdens de lunch collega Bert Altena. In zijn eentje fietst hij zijn eigen ronde van Nederland. Hij is namelijk predikant in de Opstandingskerk in Assen en die bestaat dit jaar 20 jaar. Daarom fietst hij een sponsortocht langs 20 Opstandingskerken in Nederland en Vlaanderen.

Het verste punt in Aalst in Belgie en inmiddels is hij dus op de terugweg.
Vandaag vertrekt hij uit Bodegraven en Een leuk initiatief. Met een klein comité verwelkomen we hem en bieden hem een lunch aan. dat kan hij wel gebruiken met het natte weer van vandaag.
En als de Opstandingskerk in Assen zijn volgende jubileum viert, fiets ik mee. Even googlen leert dat er veel meer 20 Opstandingskerken zijn...

Op weg naar zondag

2011-07-08T21:38:00.004+02:00

Zondag 10 juli staat de gelijkenis van de zaaier centraal.
Leuk, denk je dan: uitleg van de Heer zelf. Het is overigens de enige gelijkenis die Hij zelf uitlegt.
Maar zijn uitleg maakt de duiding van zijn woorden eerder lastiger dan eenvoudiger.

Zou het met preken ook zo zijn?

Een collega attendeerde me op een mooie tekst in het dagboek van Dag Hammerskjöld:

'De innerlijke stilte bewaren
- midden in het lawaai.
Open, stille, vochtige teelaarde blijven,
in de vruchtbare duisternis
waar de regen valt
en het zaad kiemt
- hoe velen er ook zijn,
die in het droge daglicht over de velden trekken,
alles vertrappend in wervelend stof. ' [Merkstenen, blz 66]

De Verdieping stopt

2011-06-21T08:20:00.003+02:00

De protestantse gemeente van Houten kent twee jeugdkerken, dat zijn maandelijkse diensten die helemaal door en voor jongeren georganiseerd worden. De ene is Jeugdkerk Nieuwe Stijl de andere De Verdieping. Ze worden gekenmerkt door een losse stijl, muzikale begeleiding door een band, korte en krachtige presentatie, (meestal) een sketch, interactie, een heldere toespraak en het late tijdstip ('s middags).
Een paar jaar geleden waren jeugdkerken in Nederland een hype. De Houtense JNS was een voorloper. Het trok misschien niet zoveel bezoekers als zeg maar de Doorbrekers in Barneveld, maar het tweede lustrum heeft ze al ruimschoots achter de rug. Het initiatief wordt ook gedragen door veel ouderen. Ze zijn bezoeker, ondersteunen de jongeren en helpen hen het zelf te doen.
Minder goed verliep het met De Verdieping. Deze 'verdiepende jeugdkerk' was bedoeld als opvolger van JNS, maar dat bleek niet goed te werken. Interesannte thema's en sprekers, wat meer variatie en breedte in de muziekkeus, iets 'volwassener' opzet. Maar na vijf jaar concluderen we dat er onvoldoende draagvlak is. Jammer maar ook geen drama. Soms begin je met iets nieuws en soms stop je met iets.
Aanstaande zondag, 26 juni, is de allerlaatste Verdieping.
Frank Dijkstra (hij is toevallig een van de coaches van deze jeugdkerk) is dan de spreker. Hij gaat het hebben over het onderwerp "Geloof en Kunst".
"Wat hebben kunst en geloof met elkaar te maken? Alles! In beide gaat het over wat ons ten diepste bezig houdt. De vroege kerk drukte het geloof uit in kunst. Kijk bijvoorbeeld naar de schoonheid van kerkgebouwen van eeuwen her. Hoe drukken kunstenaars van nu hun geloof uit? En wat betekent kunst van niet gelovige kunstenaars voor ons?"
We gaan er dus geen treurig afscheid van maken. Maar een mooie, feestelijke viering.

En... het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De kerngroep is al bezig met nadenken over een mogelijk vervolg op De Verdieping. Kernwoorden: toegankelijk, een viering waarvan je zegt: daar wil ik mijn vriend(in) ook wel eens mee naar toe nemen, met thema's die mensen bezig houden.
Wil je meedenken? Eind augustus gaan we brainstormen. Laat van je horen...
O ja, en de vraag naar de plaats van jongeren in de kerk is natuurlijk niet opgelost met twee of een jeugdkerken. Ik blijf dromen van (en werken aan) een kerk die ook in haar gewone dienst van doen en laten herkenbaar is voor mensen uit verschillende generaties. Maar dat jeugdkerken tieners en jongeren weg houden uit de kerk, lijkt me een mythe.

Zomerfeest

2011-06-14T12:20:00.004+02:00

Op zaterdag 18 juni is er een zomerfeest voor alle kinderen van de basisschoolleeftijd - dus speciaal voor jou!!!
Er is van alles te doen en op het eind van de middag komt er nog een brullende voorstelling!!

Wat jij moet doen?
• je (vóór 8 juni) opgeven; het liefste via de mail: kinderfeest@pghouten.nl
• kleren dragen waar je lekker in kunt rennen en ravotten

tijdstip: 14.00 – 17.00
kosten: gratis!
locatie : Opstandingskerk, Het Kant 1, Houten.
informatie: kinderfeest@pghouten.nl

Voor peuters is er een apart peuterplein. Informatie bij Benika de Waal: jbdewaal@hetnet.nl

dood van een terrorist

2011-05-04T09:47:00.006+02:00

"I mourn the loss of thousands of precious lives, but I will not rejoice in the death of one, not even an enemy. Returning hate for hate multiplies hate, adding deeper darkness to a night already devoid of stars. Darkness cannot drive out darkness: only light can do that. Hate cannot drive out hate: only love can do that." Martin Luther King.
Alhoewel ik me de opluchting van velen bij de dood van de terrorist die vele duizenden doden op zijn geweten heeft, goed kan voorstellen, stak de euforie die ik op t.v. zag me.
Een gemeentelid die actief was geweest in het verzet, sprak eens op een 4 mei herdenking. Hij herinnerde zich hoe hij van ver de aanval op Rotterdam zag plaats hebben. Ze zagen dat in de ongelijke strijd een Duitse jager werd neergeschoten. In zijn jeugdig enthousiasme juichde hij. Een oudere man naast hem zei: "je juicht niet als er mensen worden neergeschoten..."

Osama bin Laden was zeker een apostel van de haat. Maar de dood vieren met gejuich en uitbundigheid - zelfs als het om het gezicht van het kwaad gaat - is geen passende reactie.
Geweld is altijd een teken van onvermogen en tekort schieten.
Aleksandr Solzhenitsyn zei ooit, “De lijn die goed en kwaad van elkaar scheidt loopt niet door straten, klassen of partijen maar dwars door elk mensenhart (De goelag archipel).”

Ik ga vandaag de preek die K.H. Miskotte op 9 mei 1945 nog maar eens lezen: 'Gods vijanden vergaan' (Psalm 92). De capitulatie van Duitsland was voor hem een teken dat Gods vijanden waren vergaan.
Een opmerkelijke uitspraak, want juist Miskotte was beducht om al te gemakkelijk een historische gebeurtenis gelijk te stellen met Gods wil. Dat deden de nationaal-socialisten juist met de opkomst van Hitler.

De dichter Ad den Besten dichtte met het oog op 4 en 5 mei, een mooi lied:

"Nooit lichter ving de lente aan
dan toen uw hand ons volk bevrijde.
Hoe hebben wij in dat schoon getijde
Verheugd maar huiverend verstaan:
Gods vijanden vergaan."

Leren we van oorlog? In 1945 geloofde men het van harte.

"De winter leek voorgoed voorbij
en voor ons lag de volle zomer;
de macht was eindelijk aan de dromer,
de nieuwe mens, zo droomden wij,
verbrak de slavernij."

Dit lied is gemaakt naar aanleiding van Miskottes bevrijdingspreek: "De macht die zich in de Duitse samenleving openbaarde, de haat jegens de Naam, het antisemitisme, dat is de vijand van God. In de moord op de Joden, heeft men de stem van de God van de Joden, de God van Jezus willen smoren".
"Wat zich met geweld een baan wilde breken, meer nog, naar de wereldheerschappij streefde, was een nieuwe staat, een nieuwe religie, de opheffing van het christelijk geloof, de fabriek van een nieuw mensentype werkte reeds op volle toeren; de nieuwe heiden, gehard, gestaald, zonder remmen, zonder hart, zonder geweten, de volmaakte automaat werd afgeleverd aan 's werelds afzetgebied. De wereld zou inderdaad in korte tijd totaal omgekeerd zijn".

Miskotte vraagt zich af: "Hoe konden wij zo'n willige prooi worden van dit heidendom? Hebben we het als onschuldig afgedaan toen haar stem voor het eerst klonk? Zagen we er aanvankelijk wel iets in? Waren wij laffe belijders van Christus? Toen de stem ons eenmaal in zijn ban had, hebben we op den duur onze ogen gesloten. Uit zelfbehoud? Uit angst?"
Maar nu (mei 1945) kunnen we zeggen: "Gods vijanden zijn vergaan."
Is er na de droefheid perspectief, vraagt Miskotte zich af in die meidagen van 1945? Hij zegt: "Dat is er vanuit het hart van Jezus Christus!" Ja, "om ons zingt de wind, de adem, de geest der vrijheid… die ons is geschonken: een morgen, een lentemorgen, een open weg, een nieuw gebied!"

Die droom heeft in 1940 -'45 mensen gesterkt in hun verzet tegen het nazidom.
En mij, als kind van na de oorlog?
Ik hoop dat die droom me wakker houdt. En allert maakt. En bescheiden omdat de grens van die goed en kwaad scheidt door ieders hart loopt.
Daarom spreekt dat lied van Ad den Besten me meer aan dan een uitzinnig juichende menigte.

"O God, wat zijn we dwaas geweest,
dat we aan de vrijheid zo gewenden,
dat we de vijand niet herkenden,
in opstand tegen U, het meest
in eigen hart en geest.

Vergeef het ons! Raak ons weer aan
Met levensadem, lentetijding,
en doe met krachten ter bevrijding
ons hier in Christus' vrijheid staan.
God laat ons niet vergaan."

Zin in film: Son of man - Een zwarte Jezus

2011-04-19T17:12:00.005+02:00

Nooit eerder werd Jezus gespeeld door een zwarte acteur. In Son of Man, de tweede speelfilm van theatermaker Mark Dornford-May, is dat wel het geval.
Nu is dat in de geschiedenis van de cinema misschien een uniek gegeven, in deze film is het vanzelfsprekend. De regisseur heeft het levensverhaal van Jezus namelijk over gebracht naar de 21 ste eeuw en wel naar de townships van Zuid Afrika.

De film maakt gebruik van ‘reframing tradition’. Je kunt de Mattheus Passion vertalen in het Nederlands (as. vrijdagmiddag te zien bij de EO, in een vertaling van Ria Borkent. Zij werkt ook mee aan het project 'Psalmen voor nu'). Toch is een vertaling slechts een relatief kleine aanpassing vergeleken bij de manier waarop Dornford-May te werk gaat.
Bekende symbolen en metaforen uit de christelijk theologie en iconografie krijgen een helemaal nieuw kader.
Allereerst is er de actualuasiatie. Straatvechters uit de townships worden volgeling van Jezus. De oproerpoltie heeft de rol van de Romeinse overheerser. Rituelen die jongeren ondergaan op weg naar de volwassenheid, krijgen een plek in Jezus' levensverhaal en worden gecombineerd met het bijbelse element van de verzoeking door de satan.
De verassing van deze film zit ook in de volgorde waarin de kruisiging, begrafenis, verrijzenis, hemelvaart en de uitstorting van de heilige Geest plaatsvinden. Bovendien vallen Pasen en Pinksteren (net als in het evangelie naar Johannes) hier echt op een dag.

'Son of man'vertelt een ernstig en indringend verhaal. En tegelijk is het vol humor, zang en dans. De stralenkrans van Maria is een draaiende oude ventilator, de aanbidding van de Drie Wijzen vindt plaats als Maria de peuter Jezus lekker inzeept voor het bad, engelen zijn zwarte kinderen die beplakt zijn met witte veren. Bruiloften, protestmarsen en begrafenissen worden opgeluisterd met Zuid Afrikaanse zang en dans.
‘Witte’ Jezusfilms slaagden er nooit in te breken met het beeld van de zoetige Jezus die we kennen van de zondagschoolplaatjes. Maar dat is in deze film wel gelukt.

Te zien op dinsdag 19 april, in de Opstandingskerk, Het Kant 1, 20:00 uur (na afloop van de vesper).

Vogelen Zouwe Boezem

2011-04-16T18:48:00.005+02:00

Het was een heel divers gezelschap. Twee tieners, van wie er een net een spreekbeurt over vogels op school gehouden houdt, een fotografe, wandel- en natuurliefhebbers. Voor een enkeling was het zelfs een kleine bedevaart...
Met twaalf mensen trokken we op zaterdagmorgen 16 april naar de Zouwe Boezem tussen Lexmond en Ameide. Zo dichtbij Houten dat een de tocht zelfs per fiets ondernam. Het was heerlijk weer en we troffen een waar vogelparadijs aan. Vanuit het riet klonken veelveeldig rietzangers en -gorzen. En ik zag mijn eerste snor, en hij bleef ook nog mooi in beeld voor mijn camera zitten:

De blauwborst miste ik, maar zag wel de eerste visdief en zwarte stern van dit jaar. De kleine karekiet was nog niet gearriveerd, maar we waren wel getuige van een boeiend schijngevecht tussen een kraai, een buizerd en een torenvalk.
Het is leuk met beginnende vogelaars er op uit te trekken. Ze zijn enthousiast, leergierig en het is leuk samen te ontdekken wat je ziet. "Ik zie een eend met een groene vlek", en een forse vogel met veel blauw en bruin. Doorvragend en spiedend door verrekijker en telescoop kom je er dan meestal wel uit.

Palmzondag

2011-04-16T15:56:00.005+02:00

James Ensor, Christus' intocht in Brussel (Oostende, 1888, Olie op doek)

Een lied voor Palmzondag

Uw voetstap gaat nog steeds de wereld door.
Uw intocht, Heer, is geen voltooid verleden.
U wilt aanwezig zijn in onze steden
En trekt in ieders hart uw eeuwig spoor.

U kiest voor eenvoud tegen overdaad.
Een ezel is het teken van uw vrede.
Geen macht, maar liefde gaat er met U mede.
Een ander lied klinkt nu in onze straat.

Uw zwijgen nodigt ons om stil te zijn.
Om open oor te krijgen voor wat heden
onder de mensenkind’renwordt geleden
aan onrecht en aan onverdiende pijn.

Uw weerwoord klinkt nog steeds in stad en land.
Uw beeld, o Heer, zo levend tot op heden,
wil richting geven ons hier beneden
en brengt de mensen weer in Gods verband.

Alfred C. Bronswijk

Bright Richards wint compassieprijs 2011

2011-04-04T17:47:00.005+02:00

In december van het vorig jaar was Bright Richard´s voorstelling ´As I left my father´s house´te zien in de Opstandingskerk.
Het op werkelijke gebeurtenissen gebaseerde theaterstuk is bij tijden hartverscheurend. Het gaat over de langjarige gevolgen van oorlog en over het bidden op momenten die er toe doen. Vertegenwoordigers van jodendom, christendom en islam vertellen hun vluchtverhaal en de gevolgen van migratie. De meeste profeten van de drie religies moesten huis en haard verlaten door agressie, armoede of oorlog. Ook zij sloegen ooit een onbekende weg in vol onzekerheid en gevaar.
In dit theaterexperiment wordt een niet-westerse manier van vertellen gecombineerd met een westers theatrale context. De teksten die o.a. zijn geinspireerd door de Bijbel, de Koran en de Tenach, lopen samen op met persoonlijke geschiedenissen en overwegingen, en wel zo dat niemand meteen weet uit welke bronnen wordt geput.

Op 8 april kreeg Bright Richards voor deze productie de Compassieprijs 2011 uitgereikt. Meer dan terecht!

De jury kent deze prijs toe omdat zij het belangrijk vindt dat er in dit maatschappelijk gure klimaat voor vluchtelingen en migranten ook andere geluiden klinken, namelijk over de kracht van deze mensen, die onze samenleving nieuwe impulsen kunnen geven.
Acteur en theatermaker Bright O. Richards (1969) ontvluchtte zeventien jaar geleden zijn door burgeroorlog geteisterde vaderland Liberia. Richards speelt op dit moment in het door hemzelf geregisseerde stuk As I Left My Father’s House.
De IKON herhaalt een interview met Bright O. Richards (Het Vermoeden) op zaterdag 16 april 2011, 10.58 uur, TV Ned 2.

Lees meer op de site van Het Vermoeden

Kringdienst: waar loop je warm voor?

2011-04-03T07:47:00.003+02:00

Vanuit de Protestantse gemeente gaat een nieuw initiatief van start.
U bent van harte uitgenodigd voor de eerste kringdienst in Houten-Zuid. Tijdens deze kleinschalige viering is er ruimte voor onderling gesprek.
Na afloop is er gelegenheid om met elkaar na te praten onder het genot van een drankje. Kinderen zijn ook welkom. Zij mogen tijdens de dienst aan een tafel kleuren of tekenen.
Wanneer?Zondag 3 april, om 16.00 uur in Lorech, Hollandsspoor 37, Houten (zij-ingang Loerickerstee).

Voorganger is ds. Margje Kuijper. De dienst is voor mensen van alle leeftijden. Het thema is: “Waar loop je warm voor!” Het belooft een fijne ontmoeting te worden. Tot ziens in Lorech.

Liturgische bloemschikking

2011-04-03T07:30:00.003+02:00

Op zondag 3 april lezen we dat Jezus een blindgeborene ontmoet. Zoals bij Johannes vaak hebben de woorden verschillende lagen en betekenissen. Je kunt in je leven ziende blind zijn. Als symbool verwijzen de bloembollen met hun wortels naar het leven in de diepte, onzichtbaar in het duister, zoekende een weg naar het Licht.. Omdat het steeds lichter wordt verandert paars in roze.

Wat me erg bezig houdt, is dat iets dat kennelijk goed is (een blinde krijgt weer het gezicht) door sommigen negatief uitgelegd worden.

er is een geloof
dat scheidt en deelt
en een dat samenbrengt,
er is een geloof
dat eist en veroordeelt
en een dat in mildheid wegen wijst,
er is een geloof
dat buigt en breekt
en een dat opricht en heelt,
er is een geloof
dat lucht en adem geeft
en een dat verstikt en drukt,
er is een geloof
dat afwijst en begrenst
en een dat ruimte schenkt,
er is een geloof
dat gevoelens kent en tranen droogt
en een dat hard en hardnekkig maakt,
er is een geloof
dat menselijkheid bevordert
en een dat onmenselijkheid vraagt,
er is een geloof
dat zoeken en vragen vreest
en een dat denken en verbeelden stimuleert.
Geloven en geloven is twee -
Heer, leer mij de juiste keuze te maken.

Liturgische bloemschikking

2011-03-18T17:48:00.001+01:00

Op deze zondag zoekt Jezus op de berg de rust om alleen te zijn. Op de top heb je zicht, ruimte en stilte en is er ontmoeting tussen hemel en aarde, tussen God en mensen. De leerlingen willen dit Licht vasthouden door 3 tenten te bouwen voor Mozes, Elia en Jezus, dit is uitgebeeld met 3 witte bloemen. Het licht schijnt door de open boogvorm die verder openstaat.

Op weg naar zondag

2011-03-18T08:33:00.005+01:00

Komende zondag, 20 maart, wordt het verhaal van de zogeheten ‘gedaanteverandering’ (Matheus 17,1-9) gelezen. Jezus komt voor zijn leerlingen in een ander licht te staan.
Wie is Hij? Jezus gaat een eigen weg. Zijn leerlingen begrijpen die (nog) niet.

Jezus verandert voor de ogen van zijn intiemste vrienden in een lichtende gestalte. Je zou Jezus de ‘dia van God’ kunnen noemen. Invulling van het licht. Christus brengt ons terug naar het oerbeeld, waartoe we allemaal geschapen zijn.

Aan de zijde van Jezus verschijnen twee mensen.
Mozes is de bevrijder en wetgever van het volk van Israël. Hij ontvangt de Tien Woorden, de richtlijnen ervoor zorgen dat we goed kunnen samenleven.
Hoe sta jij tegenover regels? En tegenover grenzen? Geven zij structuur of zijn het obstakels die je dwars zitten?
Elia is profeet: iemand die waarschuwt als die samenleving niet goed functioneert. Als God vergeten wordt, wordt het leven godvergeten slecht. Hij verheft zijn stem tegen onrecht, tegen wat verslaaft en ongelukkig maakt. Ze zijn vaak kritisch en scherp.
Christus geflankeerd door Mozes en Elia. Als twee paranymfen. Of zijn het zijn advocaten?
Wet en profeten worden in hem vervuld. Hij neemt de hele traditie in zich op: de leefregels én de kritiek. Traditie en vernieuwing.
Vaak kiezen mensen óf voor het ene óf voor het andere. Echte verandering komt pas als zowel traditie als het doorbreken daarvan meedoet.
Zo konden de oude waarden zijn leven een nieuwe vorm geven, een vorm die vooruitwijst naar zijn bestemming.

Er zijn vast mensen die een voorbeeld voor je zijn. Ze inspireren of bemoedigen je.
In mijn werkkamer hangen diverse afbeeldingen van Martinus van Tours. Hij liet zich raken door een arme bedelaar en deelt zijn mantel.
Wie is voor jou een inspiratie jou? Waarom?

Aswoensdag

2011-03-09T16:38:00.003+01:00

In deze 40 dagen tijd wordt voor de symbolische schikking gebruik gemaakt van het
thema: "Ontmoeting met het Licht ".

De 2 boogvormen verbeelden de ontmoetingen met het Licht van de Eeuwige en die van
Jezus met de mensen. De vormen zijn geplaatst in een woestijn die met Pasen in een
tuin verandert met een helder Licht.
Het is een weg die leidt naar je naaste, naar de aarde waarop men leeft. Het is
Jezus die deze weg door de woestijn is gegaan en zal eindigen in de opstanding en
nieuw leven.

Polder Blokhoven en Steenwaard

2011-03-08T20:53:00.012+01:00

Het mooie lenteweer lokte mij vanmiddag naar polder Blokhoven en de uiterwaarden van de Lek. Mijn vaste vogelstek sinds ik in Houten woon.
Het was heerlijk weer. En wat een genot om de roep van de kievit weer volop te horen. Ze buitelden en dartelden er lustig op los. De lente is in alle heftigheid los gebarsten!
Een van de mooiste beschrijvingen van de vlucht van de kievit is van de theoloog Oepke Noordmans. "De kievit, die, één en al vleugel, in mateloze vreugde over deze mogelijkheid, in giervlucht en duikvlucht voor Gods aangezicht de deugd probeerde van het uitspansel."
Daarna spreekt de Friese dominee over "de leeuwerik, zich beitelend in het blauw des hemels zijn trap. klimmende en het 'lied der trappen' zingende tot de top. Hoe vol eerbied is de herinnering aan de zwaluw en haar heilig gastrecht, dat onder Gods bijzondere bescherming stond."
Helaas de leeuwerik is bijna verdwenen uit onze streken.
Wel veel, heel veel ganzen. Waaronder deze grauwe gans die gezien zijn andere kop- en halstekening produkt is van een uitstapje buiten de soort.

Is het een hybride grauwe gans x canadese gans?

Behalve het gekievit van de buitelaars hoor ik ook de klaterende roep van wulpen: en ja hoor een grote groep van wel 60 krombekken.

Ook honderden eenden, wilde eenden, smienten, maar ook een enkele pijlstaart. Prachtige eend!

Op de terugweg weer door polder Blokhoven: een statige ooievaar. Zou hij in de buurt een nest hebben?

Vasten leeft vooral bij jongeren

2011-03-08T12:05:00.003+01:00

Een opmerkelijke kop in het Reformatorisch Dagblad. Uit onverdachte (en onverwachte) hoek schrijft deze degelijke krant over een onderzoek dat opiniepeiler Maurice de Hond uitvoerde in opdracht van de rooms-katholieke ontwikkelingsorganisatie Cordaid.
Uitkomst: Tien procent van de Nederlanders geeft aan in de vastentijd te gaan vasten of 'dingen anders te doen'. Vooral bij jongeren leeft vasten.
Bijzonder is dat dit jaar het begin van de vasten (een roomskatholiek gebruik) en de biddag voor gewas en arbeid samen vielen. Ik had altijd de gewoonte op de eerste van de 40dagen naar Pasen me bij onze rooms-katholieke zusters en broeders aan te sluiten, maar laat dit keer mijn protestantse traditie voor gaan.
Gemiste kans? Was het niet mooi geweest alle gelovigen met een askruisje en een stevige preek in een viering de vasten te laten beginnen?

In ieder geval leeft bij onze jongeren de vasten ook. De stepgroep So double You heeft afgelopen weekend een etmaal gevast. En een ander jong gemeentelid maakte een eigen 40dagen kalender.

mystiek en verzet

2011-02-21T11:43:00.002+01:00

Al eerder schreef ik over verzet en mystiek.
Aanstaande zondag, 27 februari, lezen we ter afsluiting van een serie diensten rond Paulus eerste brief aan de Korinthiërs over de Damaskuservaring van Paulus (zie Handelingen 9).
Zelf zijn mij dergelijke ervaringen nooit ten deel gevallen. Duidelijk is in ieder geval dat Paulus iets ondergaat, overkomt dat heel zijn leven op zijn kop gooit. Hij wordt uit zijn gewone doen gehaald.
Zoals mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad.
Soms kan een mystieke ervaring mensen ook vervreemden van zichzelf, en van hun omgeving. Jan Siebelinks “Knielen op een bed violen” is daar een sprekend voorbeeld van.

Als ik Paulus goed begrijp is de stem die hij hoort (Saul, waarom vervolg je mij) een ervaring die hem wel uit zijn gewone doen haalt, maar die ook integrerend uitwerkt.
Zelf zegt hij: Niet ik, maar Christus in mij. Een omvormings- en transformatieproces. Omdat Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid, in mijn zwakheid ben ik sterk.

Hildegard van Bingen, een mystica uit de 12e eeuw heeft een prachtig gebed geschreven waarin de godservaring en het engagement samen komen:

“O helende kracht die zich een weg baant!
Alles doordring je,
in de hoogte, op aarde, in de afgronden overal,
jij voegt en sluit alles ineen.
Door jou drijven de wolken, zweven de hemelen,
druppelen de stenen van vocht,
doen de bronnen hun beken opborrelen,
door jou ontspringt het verfrissende groen
van de aarde!

Jij voert ook mijn geest naar de verte,
Jij waait je wijsheid in hem
en met de wijsheid de vreugde!

De ziel is als de wind die over de planten waait,
als de dauw die druppels op het gras legt,
als de regen die alles doet groeien.

Evenzo zou van de mens zijn welwillendheid
moeten uitstromen
naar iedereen die daarnaar verlangt.
Wind is hij, indien hij de miserabelen helpt,
Dauw, indien hij de verlatene troost,
Regen indien hij de vermoeiden overeind helpt
en hen met de leer vervult als hongerenden:
Indien hij aan hen zijn ziel geeft.”

In woord en beeld

2011-02-20T22:16:00.005+01:00

Regelmatig krijg ik reacties op wat er in een kerkdienst aan de orde komt. Heel soms gebeurt op een creatieve manier. Zo ook deze van en gemeentelid die mooie foto's maakt en daar prachtige teksten bij schrijft. Soms is er eerst de foto en komen de woorden daarbij, zoals in dit geval. Soms gebeurt het ook andersom. Met dank aan Wietske en met haar instemming plaats ik het graag op mijn blog.

Ik laat me omarmen
door de zon
koester me met beelden
van het landschap

ik voel de nabijheid
van de wind
en word aangeraakt
door het lied van een vogel

gezien door de Eeuwige
mag ik worden wie ik ben
zijn kostbaar kind!

Wietske

Jeugdkerk JNS

2011-02-15T09:29:00.000+01:00

Op weg naar zondag 13 februari

2011-02-11T23:41:00.004+01:00

Paul is zeventien. Van christenen heeft hij geen hoge pet op.
"Christenen, dat zijn toch die mensen die een heleboel moeten en niks mogen?"
"Wat moeten ze dan allemaal?", vraag ik.
"Nou naar de kerk gaan, bidden en op het CDA stemmen".
En wat ze allemaal niet mogen, weet mijn gesprekspartner ook. "Je mag geen seks hebben, behalve als je getrouwd bent en vloeken is ook verboden. En als je niet naar de kerk gaat, kom je in de hel".
"Hoe weet je dat allemaal?" vraag ik met stijgende verbazing.
"Nou, mijn oma gaat naar de kerk. En als ik kijk naar mijn klasgenootje die ook gelovig is, denk ik: saai!!!, antwoordt Paul.

Paul is niet de enige die er zulk soort opvattingen op nahoudt.
Voor veel mensen -zowel binnen als buiten de kerk- is het christendom een saaie lijst met geboden en verboden: dit moet je doen en dat moet je laten....
En hoe kun je dan precies weten wat wel en wat niet mag? Nu, dat is makkelijk
zat.Daar is de bijbel voor. De bijbel is het woord van God en eigenlijk
een soort wetboek, zeggen veel christenen.
AIs je je daaraan houdt, is er niets aan de hand. Of, om met Paul te spreken: dan kom je niet in de hel.
Als je je in deze opvatting herkent, zou ik zeggen: niet komen as. zondag. Want dan weet je het allemaal al.
Je mist dan de verrassing van wat Jezus te zeggen heeft.
Leven zoals God wil betekent heel wat anders dan dat je je moet houden aan alle regels uit de bijbel. Het is veel spannender.

Of zoals Paulus het zegt: "Niemand van u moet zich laten voorstaan op een ander mens, want álles is van u; of het nu Paulus, Apollos of Kefas is, wereld, leven of dood, heden of toekomst – álles is van u. Maar u bent van Christus en Christus is van God" (1 Korinte 3, 21-22).

onderweg naar zondag

2011-02-11T20:45:00.002+01:00

Een kerkdienst is als het gaan naar het altaar. Daar waar je je gaven offert. Van dank of van verdriet. Waar je iets van jezelf brengt. En waar je hoopt om in je lege handen weer iets terug te ontvangen. Van God.
Jezus zegt: stel nu dat je, op weg naar dat altaar, je te binnen schiet dat iemand wat tegen jou heeft, ga dan eerst naar die ander toe.
Hoe praktisch wil je het hebben?
Doen wat je op dat moment doen moet.
Wat je hart je ingeeft.
Ergens anders heet het: laat de zon niet ondergaan over je boosheid.

Maar we doen dat vaak wel. En dan wordt de boosheid alleen maar groter, de verwijdering onoverbrugbaar.
Ik maak het regelmatig mee bij een overlijden: definitieve scheiding, niet meer goed te maken.

Foto
Weemoed is een foto van voor twintig jaar.
Familie, nog samen, nog gezond.
Is toen. Met een lijst van nu errond.
Het nu houdt het verleden bij elkaar.
En omgekeerd. Want nu is maar even.
Is opschrikken en vragen:
waar waren we gebleven?
Bij jou. In Die Dagen.

Alles is ver. En de liefste dingen nog verder.
Maar door het verleden wordt het bij elkaar
gehouden, als schapen door een herder.

Herman de Coninck
uit: Met een klank van hobo,
Orion 1981

Jeugdkerk

2011-02-09T11:09:00.003+01:00

In de Opstandingskerk mogen we ons verheugen in twee jeugdkerken. Elke maand op zondagmiddag is er afwisselend JNS (Jeugdkerk nieuwe stijl) of De verdieping.
Door en voor jongeren.
Komende zondag, 13 februari, is het JNS met het thema 'Eer je pa en ma'.
Wat kun je verwachten? Een prikkelende sktech, een goede band en een spreekje over het thema.
Je bent welkom in Enter (Jongerencentrum Enter, Hefbrug 1, naast het zwembad). Het begint om 13:30 uur.

Twee Dorothea's

2011-02-03T17:20:00.006+01:00

De beelden van de volksopstand in Egypte spelen de hele dag door mijn hoofd: opstand, verlangen naar recht en vrijheid, maar ook vernieling en machteloze woede.
Het doet me denken aan de laatste maanden van 1989, toen de muur viel, en Ceacescu standrechterlijk werd geëxecuteerd.

'Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid’, lazen we afgelopen zondag in de kerk.

Voor een terugkomdag van de opleiding Geestelijke begeleiding, afgelopen woensdag, zou ik een gesprek voorbereiden over actie en contemplatie en hoe die twee zich verhouden. Je kunt het ook aanduiden met andere begrippenparen: 'bidden en werken'; 'spiritualiteit en engagement'; 'intimiteit en solidariteit' (Jurjen Beumer); 'lutte et contemplation' (Taize); 'vroom en radikaal'.

Bladerend in 'Mystiek en verzet' (zo noemt zij de beide polen van het leven) van Dorothee Solle, stuitte ik op de persoon van haar Amerikaanse naamgenoot Dorothy Day.
In 1917 twintig jaar oud, had ze al in de gevangenis gezeten vanwege haar acties voor vrouwenkiesrecht, en later zat ze weer in de cel om haar protest tegen de Vietnamoorlog. In de jaren dertig, toen de grote crisis woedde, stichtte zij de ‘Catholic worker’, een beweging tot hulp aan daklozen, alcoholisten, geestelijk gestoorden; in het zuidelijk deel van Manhattan, waar later de Twin Towers werden opgericht, had zij een gaarkeuken waar ze dagelijks soep uitdeelde, de ingrediënten bedelde ze bij elkaar in restaurants en winkelketens. Tot haar dood in 1980 runde ze dat project. Ze was geestig, wijs, onvermoeibaar; ... maar eens in de zoveel weken overkwam het haar dat zij moest huilen en ontroostbaar was, dagen lang.
‘Zalig de treurenden’ lazen we ook diezelfde zondag.

‘Wat ik als kind las over de heiligen bracht opwinding bij mij teweeg. Ik zag hun adeldom, hoe ze hun leven gaven voor de zieken, de verlamden en de melaatsen. De priesters en de zusters over de hele wereld konden werken voor de kleinste mensen van Christus, en mijn hart werd geroerd door hun werk. Wie kan er horen van Damiaan - en Stevenson heeft er voor gezorgd dat de hele wereld van hem zal horen – zonder zich ertoe aangezet te voelen om God te danken dat hij deze man zo nobel had gemaakt? Maar er speelde nóg een vraag door mijn gedachten. Waarom gaven ze zoveel aandacht aan het bestrijden van het kwaad en niet aan het voorkomen ervan? Er was opvang voor kinderen, bijvoorbeeld, maar waarom verdienden vaders niet genoeg geld om voor hun families te zorgen, zodat de moeders niet zouden moeten werken? Er waren ziekenhuizen om voor de zieken en zwakken te zorgen, en, natuurlijk, dokters die veel deden om ziekte te voorkomen, maar hoe zit het met beroepsziektes en ziektes die komen door een gebrek aan voedsel voor moeder en kind? Hoe zit het met de invalide werknemers die geen compensatie ontvingen, maar alleen aalmoezen voor de rest van hun leven?
Invalide mannen, mannen zonder armen en benen, blinde mannen, verteerde mannen, uitgeputte mannen waaraan alle mannelijkheid is onttrokken door industrialisme; magere boeren die geplunderd zijn door schulden; moeders die gebukt gaan onder kinderen aan hun rokken, in hun armen, in hun buiken, en de kinderen die ziekelijk zijn, wankel en tandeloos – deze hele stoet wanhopige mensen heeft mij te hulp geroepen. Waarom probeerden de heiligen de sociale orde niet te veranderen? Ze hielpen de slaven, maar waarom deden ze niets tegen de slavernij?’

Zowel Dorothee Solle, als haar naamgenote Dorothy Day, zijn voor mij een toonbeeld van stijdbare vrouwen. Beiden weten ook dat je dit strijd allen kunt voeren als je een bron hebt, als je je voeding ergens vandaan haalt. Alle grote mystici hebben na een grote mystieke ervaring een explosie aan engagement. Denk bijvoorbeeld aan Dag Hammarskjöld, de secretaris-generaal van de V.N. Voorafgaand aan die benoeming kende hij een enorme worsteling.
Als ik de inzet van mensen als Dorothy Day lees, raakt mij hun radicaliteit. Aan de ene kant is bij mij zelf het engagement meer ontspannen geworden. Het hangt - gelukkig - niet van mij af. Maar tegelijk: het maakt wel uit hoe je leeft, welke keuzes je maakt. En dat niet moralistisch. Ik hoef het niet te doen, ik mag het. En het blijft van groot belang uit welke bron je put.

U hebt mij gedroomd
U hebt mij gedroomd God,
hoe ik oefen rechtop te gaan
en leer neerknielen,
mooier dan ik nu ben,
gelukkiger dan ik durf te zijn,
vrijer dan bij ons is toegestaan.
Houd niet op te dromen, God.
Ik wil niet ophouden mij te herinneren
dat ik uw boom ben,
geplant aan uw waterbeken
van het leven.

Dorothee Sölle

op weg naar zondag 30 januari 2011

2011-01-29T11:10:00.005+01:00

as zondag dopen we een kind van gemeenteleden: Gods trouw en liefde worden over het kind en zijn ouders uitgesproken.
Een beter begin van een mensenleven is niet denkbaar.
Ik doe het daarom graag, dopen. Dit gebaar van God wil je niemand onthouden.

We lezen die dag woorden van Paulus aan een jonge gemeente in Korinte (2,6-16). Ik vind zijn gedachten knap ingewikkeld; geen beginnerstaal. Hij slaat zijn publiek in ieder geval niet te laag aan. Mooi vind ik zijn aandacht voor de onwijze wijsheid van God en voor de Geest.

Uit het evangelie klinken de zaligsprekingen. Ik houd van dat oude woord 'zalig' en ga niet mee met de Nieuwe Bijbelvertaling die van 'geluk' spreekt.
Volgens het Van Dale Woordenboek, ben je ‘gelukkig’ als je voorspoed hebt, als het je meezit, als het lot of de loterij je gunstig gezind is, als je een behaaglijk gevoel hebt omdat je wensen bevredigd zijn.
Geluk dus nauw verbonden met de vervulling van je eigen wensen en verlangens. Dat kunnen materiële wensen zijn, zoals geld en bezit, maar ook wensen voor lichamelijke en geestelijke gezondheid. Op zich is daar niets mis mee. Zulke wensen voor onszelf hebben we allemaal, ook voor elkaar.
Het verschil met het ouderwetse en mooie woord ‘zalig’ is dat je daarbij eerder beseft dat Jezus’ woorden met God te maken hebben. Met wat Hij ons toewenst en wat Hij ons geven wil. Er klinkt nog een hóger register, de boventoon van God, van zijn
Koninkrijk. Het woord ‘zalig’ kan ons daarom misschien een beetje vrijmaken van al die ik-gerichte verlangens, waardoor we het vaak zo druk hebben.

Wanneer Jezus bij het begin van zijn weg aangeeft hoe deze moet worden aangehangen, kiest hij er acht richtlijnen voor: acht zaligheden.
Fietsend naar het Trappistenklooster De Achelse Kluis kwam ik ooit door de Brabantse Kempen. Daar liggen acht dorpen die de 'acht zaligheden' genoemd worden. Het zijn de dorpjes Duizel, Eersel, Hulsel, Knegsel, Netersel, Reusel, Steensel, Wintelre.
De benaming verwijst naar het achtervoegsel 'sel' en schijnt verband te houden de Belgische Revolutie rond 1830. De Hollandse militairen die daar waren ingekwartierd waren hadden weinig op met deze armzalige streek. De sel-ligheden, ook wel armzaligheden genoemd, werden spottend zaligheden genoemd.

Maar wanneer je de ervaring opdoet dat de pelgrimsweg ook je levensweg verbeeldt, krijgen de dingen die je onderweg tegen komt soms een bijzondere betekenis. In die zin is de omvorming van armzaligheid naar zaligheid, precies de spijker op de kop.

Aan het begin van de weg die Jezus met zijn leerlingen en de grote groep om hen heen zal gaan, opent hij een perspectief: dit is koninkrijk, verborgen en toch nabij. Alsof er een Groot Heimwee zich van je meester maakt dat heel het leven doortrekt. Dat - inderdaad - vooral in de pelgrimstocht opengaat. Want dan kunnen we even de dingen die ons vast hielden, achter ons laten.
Maar we gaan niet zonder hoop. Want bij elke grondlijn die Jezus uitzet, staat een belofte: voor de armoede van geest, het Rijk der hemelen;
voor de treurenden de troost;
voor de zachtmoedigen het land;
voor de hongerigen verzadiging;
voor de barmhartigen barmhartiglreid;
voor de zuiveren het zien van God;
voor de vredestichters het kind van God zijn;
voor de vervolgden opnieuw het Rijk der hemelen.

De nieuwe weg geeft in het eind ook nieuwe zegen.
Dat ontdek je gaandeweg. "Er is geen weg naar vrede - vrede is de weg" zongen Elly Rikkert voor de tijd dat ze zich christen noemden.

Herman Andriessen schrijft:
"Jezus' acht grondlijnen vormen een tegenwicht tegen de zwaarmoedigheid
die uit het leven opkomt. Maar ze zijn dat alleen wanneer het leven vanuit deze grondlijnen werkelijk op een nieuwe manier wordt ontdekt.
En eenvoudig is het niet om in het spanningsveld tussen wonen en reizen, tussen tijd en eeuwigheid, tussen vertrekken en aankomen, tussen afscheid en verbondenheid, tussen dood en leven, de ,ziel van een arme te hebben', er de droefheid werkelijk van door te maken, honger en dorst niet te ontgaan, barmhartig te blijven, het
hart zuiver te houden, op vrede uit te zijn en ter wille van de waarheid de klappen van het leven op te vangen.
Elke grondlijn is zelf een 'weg'. Het is geen morele wet die wordt voor gehouden maar een weg die vraagt om te worden ontdekt en gegaan.
(...)
De pelgrimsweg is voor deze dingen een werkelijke leerschool, want hij maakt ons tot armen in een vreemd land; hij roept de droefenis op om het gemis van het oude en vertrouwde; hij brengt honger en dorst mee en in dat alles een vreugde welke aan iemand die niet meegaat niet kan worden uitgelegd." (Naar het land dat Ik u wijzen zal; De spiritualiteit van het pelgrimeren, Lannoo 1986, 30/31)

Die zaligheden wens Jezus ons toe aan het begin van de weg. Geen mooier begin dan wat in de doop gegeven is. Een goed begin is het halve werk.

Gastvrijheid is meer dan het krijgen van onderdak

2011-01-22T19:40:00.002+01:00

Met een mengeling van nieuwsgierigheid en spanning betraden we op een vrijdagmiddag begin januari het kloostergebouw van Abdij Koningsoord.
De zuster-portier verwelkomt ons hartelijk. De gastenzuster geeft een korte rondleiding en wijst ons de gastenkamer met bibliotheek, de eetkamer, de kerkzaal.
Het huis ademt een sfeer van rust die versterkt wordt door het donker buiten. Ze vertelt ons over wat basisregels: eten in stilte, de toegang van het gastenverblijf, het slot en de kloostertuin zijn voor ons niet toegankelijk.
Op de kamer ontdek ik nog wat aanvullende informatie. Zo ligt het internet tussen 21:00 en 7:00 uur er uit om de rust (ook innerlijk) te waarborgen!
Koningsoord hoort tot de familie van de Benedictijnerorde, genoemd naar de grondlegger, Benedictus. Deze orde heeft in haar geschiedenis hervormingen doorgemaakt.
De officiele naam luidt Cisterciënzers van de stricte observantie (achter de namen van deze kloosterlingen zie je vaak de afkorting OCSO staan). Deze tak is ontstaan in 1098 in Cistercië, Cîteaux, Frankrijk. Later vond er nog een hervorming plaats vanuit het klooster ‘La Trappe’ (ook in Frankrijk). Hierdoor heet deze orde in de volksmond ‘Trappisten/Trappistinnen’.
Veel van de oorspronkelijke restricties worden nog nageleefd, maar veel zijn ook versoepeld. De zwijgplicht is opgeheven, het nachtofficie is verschoven van 2:00 uur naar 4:30 uur. Op zich nog vroeg genoeg. Gebleven zijn de zeven gebedstijden, die gekenmerkt worden door het zingen van de Psalmen, lezingen en gebeden.

(wordt vervolgd, artikel in wording)

spotprent

2011-01-14T15:26:00.004+01:00

Peter van Straaten heeft de Inktspotprijs 2010 gewonnen. Hij won de prijs met een prent die in maart in Vrij Nederland stond, waarop een geknielde en biddende jongen met een kruis in zijn achterste staat afgebeeld. De spotprent slaat op het misbruik binnen de katholieke kerk.
Ik geniet vaak van de spotprenten van Peter van Straaten. Dit keer kon ik echter niet vinden in het oordeel van de jury: 'letterlijk en figuurlijk treffend, pijnlijk komisch en wrang: hij brengt een traan en een lach tegelijkertijd teweeg'.
Pijnlijk, treffend en wrang, daar ben ik het mee eens. Goed dat het aan de kaak gesteld wordt. Maar komisch vind ik het niet en ik kon me zelf niet betrappen op een lach, zelfs geen glimlach, bij het zien van de prent.
Wel kon ik me vinden in de collumn van Ephimenco in Trouw: goed dat het scherp in beeld gebracht wordt, maar laat Christus erbuiten.

Nadenkend over een aanstootgegevende sportprent en de bijbellezing van zondag as. (1 Korinte 1,18-25: het kruis van Christus is een dwaasheid en aanstootgevend) bedacht ik dat de oudste voorstelling van 'Jezus en die gekruisigd' ook een een spotprent is.

Het kruis is aanstootgevend, een dwaasheid, zegt Paulus. En dat laat deze spotprent-avant-la-lettre feilloos zien.

Afgelopen maand waren we bij de preek-van-de-leek in de Singelkerk in Amsterdam. De liturgie-piet was Erik van Muiswinkel. Sinds hij zijn gereformeerde opvoeding achter zich liet, genoot hij erg van persiflages van het christelijk geloof, zoals Monty Python's 'The life of Brian'. In die film zingt Christus vanaf het kruis: 'always look on the bright site of life'.
"Toch", bedacht de cabarier van Muiswinkel zich, "ben ik door de persiflages het origineel meer naar waarde gaan schatten. Als een persiflage zo goed kon zijn, dan zegt dat ook wat over het origineel."
En dat zegt een entertainer, een grappenmaker die als geen ander stemmen van anderen nadoet en typetjes speelt...

Een goede spotprent houd je een spiegel voor en ontlokt een (glim)lach. Een cartoon in krant of weekblad heeft dezelfde funcite als een clown in het circus. Die staat niet in het centrum van de aandacht. De piste is voor de acrobaat en de leeuwentemmer. De clowns komen slechts op tussen de nummers door. Ze struikelen de cirkel binnen, hun kunsstukje mislukken. Ze spotten met de regels van acrobatiek en schoonheid. Maar de lach die ze ontlokken, heelt. Hun gestuntel houdt me de spiegel van mijn eigen krakkemikkigheid voor. Ik lach om mezelf, en dat helpt. Om me zelf minder seriues te nemen. Me zelf bij de neus laten nemen, relativeert.

Daarom is het zo gek nog niet dat in de vele beelden die van Christus gemaakt zijn, ook die van clown toegevoegd is.
Inderdaad geen bijbels beeld. Maar wel treffend.
Sommige orthodoxe en serieuze Farizeeën zullen Jezus wel een clown hebben gevonden. Hij heeft de machthebbers geprovoceerd. Hij heeft de orthodoxe gelovigen ontmaskerd en hen geconfronteerd met hun schaduwkanten.
Als zijn tegenstanders een vrouw bij Hem brengen die op echtbreuk is betrapt, ontmaskert Hij hen met hun hoge morele pretenties. In plaats van te discussiëren over wet en moraal bukt Hij zich en schrijft met zijn vinger op de grond.
Hij raakt de 'humus' aan, heeft humor (Johannes 8,2 en verder).
In de ogen van het orthodoxe establishment trad Hij op als een nar. In deze rol laat hij God zien als de Eeuwige die het leven wil, bij wie je niet met een ernstig gezicht hoeft te verschijnen, maar die je met de vrolijkheid van een vrij kind tegemoet kan treden.

Wanneer verberg ik mij achter het masker van iemand die zichzelf gewichtig vindt en (te) serieus neemt?
Wat wordt er in mij blootgelegd als ik mijn maskers afleg?
Herken ik bij mezelf de verontwaardiging van de moralist? Wat zit er achter deze verontwaardiging?
(Naar Anselm Grun, Beelden van Jezus).

Crux

2011-01-14T14:39:00.002+01:00

In de maand januari lezen we met het alternatief van het oecumenisch leesrooster mee uit Paulus' eerste brief aan Korinte.
In het gedeelte dat zondag aan bod komt, heeft Paulus het over de wijsheid van God die haaks staat op die van mensen.
Het kruis van Jezus is het toonbeeld van die omkeer-wijsheid. Het is voor hem de crux waar het evangelie om draait.
Het kruis is echter zo'n vertrouwd christelijk symbool dat we de schok en de afkeer die dat van oorsprong martelwerktuig opriep, niet meer kennen.

Een nieuw beeld kan helpen. Zoals de verbeelding die Willem Zijlstra maakte van het lam Gods.

Willem Zijlstra, Opgezet lam met kranten, 2005, foto Wil Werner

"In een kerkdienst waar gezongen werd over ‘het lam van God voor ons geslacht’ dacht ik: Weet ik wel waarover ik het heb? Wat zing ik hier eigenlijk? Om een antwoord te vinden heb ik toen een lam gekocht, ik heb het gefilmd tijdens zijn leven en terwijl het werd geslacht. Zo stond ik oog in oog met waar ik over had gezongen: een onschuldig dier, krap een halfjaar oud, wordt zonder dat het tegenstribbelt op de slachtbank gelegd, en sterft zonder te weten waarom.
Het lam liet ik daarna prepareren en ik bouwde een altaar van kranten: een opeenstapeling van menselijk onvermogen om in vrede te leven. Terwijl ik ze openvouwde, kwam ik een artikel tegen over de Holocaust, met als titel ‘De mens is tot alles in staat'.
Nu dat het lam zijn kop naast deze titel legt, wordt het voor mij een ontroerende icoon van Jezus, die zijn leven vrijwillig gaf als een onschuldig en tijdloos offer."

Tekst & beeld uit De crux (Cees Dekker & Reinier Sonneveld, red.). Een aantal christelijke kunstenaars en denkers brengen in dit boek in beeld en onder woorden wat voor hen de kern van hun geloof is.

Driekoningen

2011-01-06T13:49:00.002+01:00

Vandaag is het 6 januari. In het Westen nauwelijks een bekende feestdag. Al twitterde Alexander Pechtold vandaag dat hij zich nooit eerder gerealiseerd had dat de wijzen uit het Oosten zo laat op kraamvisite waren.
Het evangelie (Mattheus schrijft over de magiers) laat in het midden wanneer zij op bezoek kwamen. Maar het moet weken, zo niet maanden na Jezus' geboorte zijn geweest. Zij bezoeken Maria en het kind (Jozef wordt niet vermeld) in het huis waar zij wonen. Dat zal dan wel Nazareth zijn.
Met het bezoek van de drie koningen, zoals zij in de traditie worden aangeduid, sluiten we het kerstfeest af. We hadden dit jaar geen boom, dus die tuigen we niet af. Wel verdwijnt de adventsster weer naar zolder en bergen we de kerststal in de doos.
Een instuctieve video bij een mooie afbeelding over Epifanie (verschijning) vind je hier:

Kerst - kom uit je comfortzone, 26 december

2010-12-26T07:32:00.003+01:00

"Eet de restanten van je (eenvoudig?) kerstiner em ovedenk hoe Jezus voor jou uit zijn comfortzone kwam"

Kerst - kom uit je comfortzone, 25 december

2010-12-25T12:33:00.002+01:00

"Jezus is jairg! Versier je huis en laat iedereen zien dat jee een verjaardag viert. Leuke reacties gekregen? Deel ze op de site!"

Advent - kom uit je comfortzone, 24 december

2010-12-24T08:11:00.003+01:00

"Hoeveel oud papier heb je verzameld? Tijd voor een ja/nee of nee/nee sticker! Verkrijgbaar bij de gemeente."

Kerst in de Opstandingskerk

2010-12-23T21:30:00.006+01:00

Het feest van Jezus' geboorte vieren we in de Opstandingskerk uitgebreid en feestelijk.
Op kerstavond (24 december) begint het met de musical van kinderkoor De Twinkels, aanvang 18:00 uur.
Om half negen is er een oecumenische jongerenviering m.m.v. jongerenkoor Yes. Het thema is: een moment van vrede. Er worden interviews met inwoners van Houten getoond, er is inbreng van jongeren en kerkgangers. Ook laten we een moderne versie van het kerstevangelie zien.
Om elf uur is de kerstnachtviering m.m.v. van de cantorij en heel veel instrumentalisten. We sluiten de viering af met een glaasje gluhwein.
Op eerste kerstdag zijn er twee viering m.m.v. kinderkoor en jongerenkoor. Die beginnen om 9:00 en 10:45 uur.
Je bent van harte welkom in de Opstandingskerk, Het Kant 1.

Ook vanaf deze plaats wens ik u en jullie goede en gezegend kerkstdagen toe.

Kerstengel door Catharina Boer

Uit verstening losgemaakt zingt zij,
haar mond een –o– van onvolmaakt,
haar bewogen lied van vergeten vrede.

Zie, verfijnde vingers bij de snaren
van haar harp en haar gelaat, zo fraai
geschaafd, verweerd nu door de jaren.
Mijn engel van eens, deels vergaan,
haar gruis verwaaid, lijkt kleiner al,
kan veranderen in los zand van de tijd.

Als zij verder slijt, zal haar ziel zich
uit haar diepste zijn bevrijden. Zoals vrede
uit chaos dient geslepen, wordt zij zichzelf
en slaat zij eindelijk haar vleugels uit
voor het grote licht gemaakt. Ik wacht.

Advent - kom uit je comfortzone, 23 december

2010-12-23T09:30:00.003+01:00

"Doe eens anders dan normaal en bak vandaag je eigen brood. Lekkere recepten staan op de site."

Taize - Houten

2010-12-22T12:45:00.002+01:00

In Houten verlenen we op bescheiden schaal look gastvrijheid aan Europese jongeren die deelnemen aan de ontmoeting in Rotterdam.
Voor een indruk van deze ontmoeting, zie:

Taize - Rotterdam - 15 minuten versie from Taizé on Vimeo.

We sluiten aan bij gastkerk De Bron in Nieuwegein. Elke ochtend is daar een viering waarna de 80 jongeren per bus naar Ahoy reizen.

Zelf gaan we op woensdag 29 december met jongeren een dag naar Rotterdam. Zin om mee te gaan? Stuur een mail naar m.snaterse@hccnet.nl!

Advent - kom uit je comfortzone, 22 december

2010-12-22T09:42:00.003+01:00

"Anders dan anders: neem een andere route naar je school of werk en zie hoe mooi en anders de omgeving daar is."

Advent - kom uit je comfortzone, 21 december

2010-12-21T08:50:00.003+01:00

"Maak vandaag zelf een bijbelstudie! Idee: wat is het verschil tussen Jezus en de kerstman? Gelukt? Zet je studie op de site!"

Nou dat lijkt me nog niet zo eenvoudig, eerlijk gezegd. Niet om die verschillen te benoemen (en er zelfs een bijbelstudie van te maken), maar om boven dit niveau uit te komen:

De Kerstman leeft op de noordpool ...
JEZUS is overal

De Kerstman rijdt op een slede ...
JEZUS rijdt op de wind en wandelt op water

De Kerstman komt eens per jaar ...
JEZUS is altijd aanwezig om te helpen

En zo verder...

Over Sinterklaas valt nog wel een boekje open te doen, maar over Santa Claus - die van hem een slap aftreksel is en niet eens bisschop - bar weinig.
Maar laat ik het zo zeggen: als hij bestaan heeft en als hij, stel, me de wijzen meegereisd zou zijn, dan zou ook hij in verwonderde overgave bij het kind van Betlhehem zijn geknield en zijn rode muts van zijn hoofd genomen hebben in stille aanbidding.

Advent - kom uit je comfortzone, 19 december

2010-12-19T08:00:00.003+01:00

"Praat eens met iemand die je vaak tegenkomt, maar waar je nooit een woord mee gewisseld hebt en ontdek hoe waardevol die persoon is."

Advent - kom uit je comfortzone, 18 december

2010-12-18T16:18:00.002+01:00

"Zoek je kleding uit. Vraag je vrienden of ze iets willen hebben en breng de rest naar de kringloopwinkel of het Leger des Heils."

Vogeltelling in Blokhoven

2010-12-18T15:11:00.007+01:00

Elke middelste zaterdag van de maand trekt een groepje vogelaars uit Houten erop uit om de wintervogels in polder Blokhoven (Schalkwijk en Tull en 't Twaal) te tellen. In groepjes van 2 of 3 fietsen we de polder door en tellen op vaste punten de wintervogels. Het gaat in eerste instantie om ganzen e.d., maar we zien het ruim. Ook roofvogels, andere (winter)vogels zoals kramsvogels, zilverreigers tellen we.

Sinds ik in Houten woon doe ik mee. Met veel plezier. Vandaag was het heel bijzonder vanwege het prachtige winterlandschap. De sneeuw dempte veel geluiden en tegelijk leek het alsof het geluid ook verder droeg. Zo vloog er een kilometer of wat van ons vandaan een immense groep ganzen op. Uit meer dan duizend kelen klonk een luid gegak. Alsof er een trein voorbij reed!
Bijzonder was de buizerd die we midden op de weg aantroffen. Hij had zo juist een kokmeeuw te grazen genomen. Uitzonderlijk, althans ik had het nog nooit waargenomen. Aanvankelijk trok hij zich niets van ons aan en ook niet van de passerende auto's. De meeuw spartelde wild, maar het leek mij een bekeken zaak: de buizerd had z'n kostje weer verdiend.

Ook van een passerende rouwauto (ik dacht nog: dat is snel, de meeuw is nog niet eens dood) trok hij zich niets aan. Toch leek het de roofvogel beter zijn prooi naar de berm van de weg te verslepen. Dat had hij beter niet kunnen doen. De meeuw(was hij toch wat te groot?) zag zijn kans schoon en bevrijde zich uit de klauwen van zijn belager. Op enigszins wankele vleugels koos hij de vrijheid. De buizerd trok zich terug in een boom, ook beduusd van het avontuur. En ook hij met verfomfaaide veren.

Advent met Micha

2010-12-17T10:51:00.004+01:00

Vierde advent al weer. Gaat het dit jaar sneller of verbeeld ik me dat?
Opnieuw lezen we it Micha, Hoofdstuk 7, dit keer, het begin en het slot, vers 1-7 en 1-7 en 18-20
We horen Micha die diep in de put zit. `Ongelukkige die ik ben!' Er is niemand die goed doet, zelfs niet één. Er klinkt een echo van de klacht in Psalm 14 en 53. En van Elia die klaagt dat hij als enige is overgebleven (1 Kon. 19: 14).
Toch vind ik het moeilijk die klacht te herkennen. Je vergroot je teleurstelling en projecteert die op het doek van de hele wereld. Somber.

In 7: 7 kantelt het opeens. Micha raapt zichzelf bij elkaar en spreekt zichzelf toe: Maar ik blijf uitzien naar de Heer! Dieper dan zijn wanhoop is zijn hoop.
Het Hebreeuwse woord zph betekent:
- spiedend waken,
- opmerkzaam beschouwen
- loeren, met ongeduld verwachten.
Mooie adventswoorden: wat zie ik? Wat verwacht ik?
Alleen maar ellende of ontwaar ik ook iets van God, en van zijn koninkrijk?

Spiedend naar God ziet Micha een God "die onze zonden werpt in de diepten van de zee".
Nu neemt Micha verantwoordelijkheid. Hij weet zich solidair met hen die hij aanklaagt. `Onze' is inclusief. Hij is niet 'de enige die goed doet'. Kennelijk geeft dat ook ruimte. Ruimte voor God.

Advent - kom uit je comfortzone, 17 december

2010-12-17T07:53:00.002+01:00

"Zin in het lekkers van gisteren? Verdubbel je vreugde: geef het weg en mak er iemand anders blij mee!"

Advent - kom uit je comfortzone, 16 december

2010-12-16T10:44:00.003+01:00

"Lukt het om geen inkopen te doen? Verwen jezelf en koop iets lekkers en fairs bij de Wereldwinkel om morgen op te eten."

Advent - kom uit je comfortzone, 15 december

2010-12-15T08:08:00.003+01:00

"Standaard kerstkaarten? Welnee, maak ze dit jaar zelf en stop ze bij een onbekende in de bus"

Advent - kom uit je comfortzone, 14 december

2010-12-14T11:53:00.004+01:00

"Maria zingt! Lees Lukas 1, 36-55 en download de bijbelstudie van de website van Time to Turn: http://www.timetoturn.nl

Advent - kom uit je comfortzone, 13 december

2010-12-13T07:50:00.003+01:00

"Geen eten kopen deze week! Eet van wat je in voorraadkast hebt staan of bij vrienden en zie heo je eten vindt zonder supermarkt."

Tja, de lezers van deze blog mogen best bij ons komen eten, maar ja wij eten ook uit de voorraadkast...

Advent - kom uit je comfortzone, 12 december

2010-12-12T09:51:00.004+01:00

"vermaak je vandaag ergens anders dan thuis. Bezoek eens iemand die eenzaam is of iemand uit de kerk."

Ben benieuwd of het jullie lukt vandaag. Dat anderen bezoeken, komt wel goed: mijn nichtje in Hilversum is jarig, vanmorgen en vanmiddag kerk, vanavond jongerengesprekskring NeXT. Maar of ik daarmee ook aan de opdracht voldoe? Want de ander ontmoeten, 'moet je laten gebeuren waar je bang voor bent', zoals Stef Bos zegt:

Je moet
Van twee kanten
Komen
Om elkaar
Te ontmoeten

Jy moet eintlik
Toevallig
Onderweg wees

Je moet
Geen doel
Voor ogen hebben

En jy moet
Laat gebeur
Waarvoor jy bang is

Je moet niet alles
Willen
Verklaren

Voor je het weet
Verklaar je
De oorlog

Jy moet
Van twee kante
Kom
Om mekaar
Te ontmoet

Je moet jezelf
In de ander
Willen zien

Sonder om
In die ander
Te verdwaal

Het kan opeens
Zomaar
Voor je staan

Het lijkt op iets
Om uit de weg te gaan

Dis die vreemde ding
Van geluk

Je maakt het waar
Of maakt het stuk

Het kan je bedreigen
Het kan je behoeden

Maar je moet
Van twee kanten
Komen
Om elkaar
Te ontmoeten

- tekst van Stef Bos uit het tekstenboekje bij 'Van Mpumalanga tot die Kaap' -

Advent - kom uit je comfortzone - 11 december

2010-12-11T09:19:00.004+01:00

"Verkleed je als zwerver en leef vandaag op straat. Voor de diehards: plak er een nacht aan vast! Kou? Leuk. Deel je ervaringen op de site."

Nou deze is wel heftig. Ben benieuwd wie het aandurft/kan.

10 december

2010-12-10T09:16:00.003+01:00

Vandaag is het de internationale dag van de mensenrechten.
Bovendien is het de sterfdag van Thomas Merton, een persoon die me al jaren erg inspireert. Contemplatief leven en betrokken zijn op maatschappelijke vragen komen bij hem samen.

"Profetisch spreken betekent dat je de boot aan het schommelen brengt: niet door de slaven te vertellen dat ze nu vrij moeten zijn, maar door mensen die denken dat zij vrij zijn te vertellen dat ze slaven zijn. Dat is een onaanvaardbare, ondraaglijke boodschap. Er is niets nieuws aan als je zwarten vertelt dat ze het moeilijk hebben. Het profetische in dit land bestaat erin dat je de blanken vertelt dat ze er zelf behoefte aan hebben dat de zwarten vrij zijn zodat zijzelf bevrijd kunnen worden. Weinigen zeggen zoiets. James Baldwin wel. Velen denken dat een aantal blanken iets proberen te geven en dat de zwarten de blanken een gunst verlenen door het te aanvaarden. En dat op die manier alles in orde komt. We moeten beseffen dat die soort ‘progressieve’ houding evengoed een val kan zijn als iets anders."

Bron: ‘Het contemplatieve leven als profetische roeping’, in: Contactblad Mertonvrienden, 21ste Jaargang, nr 2, juni 2007, blz. 5-15.

De adventskalender 2010 van de IKON bestempelt Merton als 'ikoon van de week'.

Advent - kom uit je comfortzone - 10 december

2010-12-10T08:20:00.002+01:00

"Zin in een weekendje weg? Wel eens gedacht aan een huizenruil met vrienden? Er spannend en leuk."

Eind november hebben we dat zelf gedaan. Onze dochters vroegen of het vrouwenweekend van hun studentenvereniging bij ons in Houten gehouden kon worden. Prima zeiden wij, dan gaan wij een weekendje naar de kamer/het appartement van onze dochter. Is uitstekend bevallen. Behalve het slapen op de bank. ;-)

Advent - kom uit je comfortzone - 9 december

2010-12-09T13:44:00.002+01:00

"Bekijk je kamer op een andere manier - en verander de inrichting!"

God maakt niet gelukkig

2010-12-08T13:02:00.003+01:00

(Bron IKON)
Met de uitdagende kop "God maakt niet gelukkig" meldt de IKON het volgende:
"In het verleden beweerden sociologische studies dat een godsdienst een persoon gelukkiger maakt vanwege de relatie met God/het Hogere. Een nieuwe studie veegt dat idee echter van tafel: godsdienst maakt mensen gelukkig vanwege de menselijke relaties.
Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit van Wisconsin-Madison. De resultaten zijn verschenen in het toonaangevende, wetenschappelijke tijdschrift American Sociological Review. Het onderzoek werd uitgevoerd onder 2000 Amerikanen. In 2006 en in 2007 werden zij geïnterviewd.
Mensen die regelmatig een religieuze bijeenkomst bezoeken en veel en goede contacten onderhouden met medegelovigen zijn gelukkiger dan mensen die ook vaak religieuze bijeenkomsten bezoeken maar geen sociale contacten onderhouden. Dat geldt ook voor mensen die in hun eentje – bijvoorbeeld thuis – hun geloof belijden.
Vriendschappen bepalen dus vooral iemands geluk. Het geloof zelf heeft daar veel minder invloed op, zo toont het onderzoek aan."

Wil je op nietszeggende manier je mening kracht bij zetten, dan leid je dat in met 'uit onderzoek is gebleken'.
Het onderzoek heb ik niet gelezen, maar het is intrigerend wat hier gesteld wordt. In ieder geval niet dat God niet gelukkig maakt of kan maken. Het zou een revolutie zijn als dat wetenschappelijk aangetoond dan wel geloochenstraft kon worden. God is nu eenmaal geen voorwerp van wetenschappelijk onderzoek.
Bovendien suggereert het artikel een dat geloof iets in dat los van context en contacten met anderen functioneert. Ik dacht het niet!

Advent - kom uit je comfortzone - 8 december

2010-12-08T08:01:00.003+01:00

"December is gauw genoeg: luister op youtube het liedje 'ik ben vandaag zo vrolijk'. Zing het regelmatig en breng wat vrolijkheid om je heen."

Grappig idee: Alfred als adventseend. Dat is weer eens wat anders dan kerkstkalkoen.

Advent - kom uit je comfortzone - 7 december

2010-12-07T07:29:00.002+01:00

Leven met Jezus us een feest!
Lees Johannes 2, 1-11. Kijk op de website (www.timetoturn.nl)voor de bijbelstudie.

Stilte in de stad: Taizé komt naar Rotterdam

2010-12-06T23:54:00.003+01:00

Waar vind ik rust in de drukte van het dagelijks leven? Kan ik bidden? Hoe kan ik een innerlijk leven leiden in een wereld waar uiterlijke schijn zo belangrijk is?

Elke avond vanaf 28 december a.s: tienduizenden jongeren in stilte bijeen in de Ahoy-hallen in Rotterdam. Wanneer alle jongeren gedurende tien minuten stil zijn, lijkt het ritme van de stad enkele ogenblikken op te houden. Niemand houdt een toespraak, allen blijven ingetogen.
De gebedsvieringen – ’s morgens in de gastkerken, ’s middags en ’s avonds in Ahoy – zijn heel eenvoudig: liederen, weinig woorden, een bijbellezing in verschillende talen en stilte. De eenvoud van de gebaren en de woorden opent een ruimte van vrijheid waarin innerlijke vrede mogelijk wordt en waar echte vragen oprijzen: wat geeft me de smaak om te leven? Wat is mijn weg in het leven? Is het mogelijk om met anderen te leven in verscheidenheid?
Velen ervaren dat het gemeenschappelijk gebed de dagelijkse realiteit kan beïnvloeden. Er is een levenskracht die boven de stress, de verstrooiing en het voortdurend zoeken naar efficiëntie uitsteekt. God wacht op ons, in het diepste van ieder mens, daar waar we echt onszelf zijn.
Vanuit Houten gaan er onder andere jongeren van de Protestantse Gemeente Houten naar Rotterdam. Heb je interesse / wil je ook mee neem dan contact op met Ds. M. Snaterse, telefoonnummer: 030-8777512.

Stilte in Houten
Ook in Houten zijn er vieringen om in stilte tot bezinning te komen. Één van de mogelijkheden is de Stilteviering van zondag 19 december Ook dat is een viering die zich kenmerkt door eenvoud, Taizé-liederen en gebed. Welkom: aanvang 20.30 uur, de kerkzaal is open vanaf 20.15 uur.

Advent - kom uit je comfortzone - 6 december

2010-12-06T08:36:00.002+01:00

Sint is weg, op naar Kerst! Denk eens na over hoe jouw ideale kerstdiner eruit ziet... Luxe of een keertje simpel. Ideeën: check timetoturn.nl

Wij hebben zelf de gewoonte om samen met de kinderen het menu samen te stellen en ieder doet dat zijn eigen gerecht. Het gaat dan niet om het luxe maar om het samen iets maken.
En natuurlijk veel spelletjes doen!

Advent - kom uit je comfortzone - 5 december

2010-12-05T07:27:00.003+01:00

Van de Time to Turn adventskalender: "Weet je hoe heilig Sint Nicolaas was? Check de Time tot turn site en ontdek hoe inspirerend deze man is!"

'Verlanglijst voor God'

Was God maar net als Sinterklaas.
Dan waren we gauw klaar.
We dienden een verlanglijst in
met wensen voor dit jaar.
We zetten ‘vrede’ bovenaan.
Daarna op nummer twee:
‘een beetje liefde voor elkaar’,
want dat valt lang niet mee.
En ‘niemand honger’, dat wordt drie.
‘Geen tranen en gepest’,
die komen op de vierde plaats
en daarna volgt de rest:
‘wat meer waardering’ en ‘respect’
en graag ‘wat minder druk’,
en ook ‘voor ieder mens een vriend’,
en verder: ‘veel geluk’.

Was God maar net als Sinterklaas.
Dan waren we gauw klaar.
Dan kregen we het zo cadeau,
één nachtje slapen maar!
Maar kijk,de goede Sint krijgt hulp,
want iedereen springt in:
jij maakt een pakje voor je broer
en hij voor zijn vriendin.
Wie zet zich ook zo in voor God?
Het klinkt misschien wel raar,
maar toch: wie wil er ‘hulpgod’ zijn?
Wie maakt er iets van waar?
Wie wordt een vriend? Wie toont respect?
Breng jij geluk misschien?
Dan zijn we vast massaal verrast
door wat we morgen zien.

Greet Brokerhof

Advent - kom uit je comfortzone - 4 december

2010-12-04T09:46:00.002+01:00

"Koop je pepernoten niet in de winkel, maar trakteer mensen om je heen op zelfgebakken pepernoten."

Recept Pepernoten

Wat heb je allemaal nodig voor het maken van lekkere pepernoten.

Ingrediënten

* 125 gram bakmeel (zelfrijzend)
* 125 gram bloem
* 100 gram boter
* 80 gram bastaardsuiker (bruine)
* 2 eetlepels water
* beetje zout
* 1 eierdooier
* theelepel speculaaskruiden
* halve theelepel kaneel
* beetje gemalen anijszaad

Bereidingswijze

Allereerst de oven voorverwarmen op 160 graden Celsius. Vervolgens alle ingrediënten door elkaar heen kneden totdat het een geheel wordt. De bakplaat voorzien van bakpapier of invetten met olie. Vervolgens neem je de helft van het deegwaar en ga je kleine balletjes maken. Deze balletjes moeten ongeveer net zo groot worden als een knikker. Nadat je hiermee klaar bent leg je al deze balletjes op de bakplaat. Als alles op de bakplaat ligt druk je voorzichtig met je duim elk balletje een beetje plat, zodat het een soort ingedeukte dobbelstenen worden. In ongeveer 15 á 20 minuten zijn de pepernoten gaar en zijn ze goudbruin. Vervolgens moet je de pepernoten nog een tijdje laten afkoelen zodat ze nog ietsje harder kunnen worden. Vervolgens herhaalt het hele ritueel zich en kun je de andere helft van het deegwaar gaan bereiden.

O ja: pepernoten zijn geen kruidnoten!

Advent - kom uit je comfortzone - 3 december

2010-12-03T08:27:00.002+01:00

'Wie zoet is krijgt lekkers...'
Trakteer daarom iemand in je omgeving die wel iets zoets verdiend heeft.

Aan een vervelend moralistisch trekje van het Sinterklaasfeest geeft de 'Out of your comfort zone' adventskalender van Time to Turn een leuke draai.
In de tijd dat ik Sinterklaas speelde op een ZMLKschool vond ik het als bisschop heel vervelend als ik door de leerkrachten gebruikt werd om niet gewenst gedrag van leerlingen als in een functioneringsgesprek te corrigeren.

Advent - kom uit je comfortzone - 2 december

2010-12-02T00:38:00.004+01:00

Niet iedereen heeft veel te eten in december. Plan een bezoek aan de voedsebank en praat met de mensen.
Voedselbank.nl

Interkerkelijke cursus “Bijbel in 1 jaar” start 4 januari

2010-12-02T00:24:00.002+01:00

Vandaag hadden brugklassers van De Heemlanden een excursie in de kerken van Houten. In de Opstandingskerk vroegen ze o.a. wat nu typerend is voor een protestantse gemeente.
Dat de bijbel een belangrijke plaats inneemt, antwoordde ik.
Hoe dik is dat boek dan?
Zo'n 1500 bladzijden, zei ik, de verschillende delen van Harry Potter zijn dikker. Je zou het best is kunnen lezen. Spannende lectuur, hoor!

Na succesvol cursusjaren “Bijbel in 1 jaar” in Eindhoven en Houten is het plan ontstaan om deze cursus interkerkelijk in Houten aan te bieden. Deze cursus is bedoeld voor iedereen die 25 jaar of ouder is (wel of geen christen) en meer wil weten over de Bijbel. Op basis van tweewekelijkse bijeenkomsten (op dinsdagavond van 19.30 tot 21.00) en zelfstudie leest ieder volgens een leesrooster alle Bijbelboeken (zie www.bijbelineenjaar.nl). De cursus is kosteloos en zal in eerste instantie aan huis worden gegeven (Pronkmos 47 te Houten). Voor de eerste bijeenkomst op dinsdagavond 4 januari 2011 hoeft niets te worden voorbereid. De opzet van deze avond is als volgt:
19.30 Kennismaking
20.00 Introductie opzet van de cursus - Inleiding tot de Bijbel
20.30 Vragen en uitreiken leesrooster
Wil je je aanmelden voor deze cursus, stuur dan een e-mail naar: wichard@allsolutions.nl
Wichard Kooijman, Pronkmos 47, 3994 LM Houten
tel 06 463 556 85 / 030 - 636 49 95
Informatie bij Martin Op ‟t Land, tel 06 51490060.

Advent - kom uit je comfortzone - 1 december

2010-12-01T08:31:00.002+01:00

Hoeveel papier krijg je op de mat? Stapel de komende tijd alle reclamefolders op.

Toen we net verhuisd waren hadden we nog geen ja/nee sticker op de deur. Het was met alle klussen in huis wel handig om te weten dat bij de ene bouwmarkt de verf en bij de andere de rolgordijnen in de aanbieding waren. Maar ik schrok van de hoeveelheid papier. Een paar maanden was de grote blauwe kliko te klein.
Maar wat nog erger was: je wordt door al die aanbiedingen ook verleid tot kopen.
Weg dus al die folders en reclames. Op internet kun je ook zoeken naar aanbiedingen. En niet kopen scheelt meer in de portemonnee dan die aanbieding.

Advent - kom uit je comfortzone - 30 november

2010-11-30T07:33:00.007+01:00

De opdracht op de advenstkalender van Time to Turn luidt voor vandaag: Ga naar de website en download de bijbelstudie over Psalm 8. Psalm 8 is een psalm die gaat over de mens als kroongetuige: iemand die fijngevoelig waarneemt, onbaatzuchtig is, aanvoelt wat de Maker bedoeld heeft.

[de prachtige winterfoto is afgelopen zondag gemaakt door een gemeentelid, Wietske Otter. dank!]

De vertolking van de Psalm in het project Psalmen voor nu:

O HEER, onze Heer,
uw handtekening staat prachtig onder heel de wereld

U laat uw glorie hemelhoog bezingen
door kleine kinderen en zuigelingen
U bent te sterk voor tegenstanders,
uw vijand zwijgt, hij kan niet anders.
Als ik de hemel zie, dat wonder van uw hand
- U bracht de maan en elke ster tot stand –
wat is een kind dan, dat U aan hem denkt;
wat is een mens, dat U hem aandacht schenkt?

O HEER, onze Heer,
uw handtekening staat prachtig onder heel de wereld

U hebt de mens een ereplaats gegeven.
Bijna aan God gelijk, zo mag hij leven.
Mensen zijn, Heer, uw afgezanten.
U legt uw werk in mensenhanden:
De schapen op de dijk, de koeien in de wei,
alles wat leeft in de natuur erbij:
luchten vol vogels en zeeën vol vis,
al wat zijn weg door oceanen kiest.

O HEER, onze Heer,
uw handtekening staat prachtig onder heel de wereld
(http://www.youtube.com/watch?v=B6TFNK-s0_0)

Lees Psalm 8

b. Voor verzen 4 t/m 10 is voor elk vers een typetje. Niet ieder van deze personen heeft Psalm 8 begrepen. Wie heeft het wel, en wie heeft het niet begrepen?

De typetjes

De weersdeskundige (vers 4) – Vandaag had ik dienst. Ik moest het weerbericht voor het journaal in elkaar sleutelen. Dan ben je de hele dag bezig met satellietbeelden. Of ik dat niet zat wordt? Echt niet! Dat is fantastisch man. Hoe meer ervaring je krijgt met die beelden, hoe meer je onder de indruk raakt van het heelal, ja van… de schepping.

De reiziger (vers 5) – Ik heb voor het eerst gevlogen. Amsterdam – New York. Te gek, echt. Indrukwekkend. Je krijgt trouwens wel een andere kijk op de dingen, zo vanuit de lucht. Je denkt dat een mens heel wat is. Maar als je in zo’n vliegtuig zit en je ziet dat gekrioel beneden en je beseft dat er nog een gigantisch heelal om die wereld heen zit dan vraag je je wel af wie de mens nu helemaal is. En… ja… dat God met ieder mens te maken wil hebben. Dat is dan helemaal bijzonder.

De chirurg (vers 6) – Wat een programma vandaag zeg! Ik heb de hele dag aan tafel gestaan. Een laparotomie, een thoracotomie en een klierdissectie. Niet niks dus. Maar, eerlijk is eerlijk. De mens zit mooi in elkaar. Als je die weefsels ziet en die structuren, fantastisch. Best vermoeiend zo’n dag. Maar aan de andere kant ben ik best een beetje trots… dat ik dit kan, en dat ik dit mag doen!

De journalist (vers 7) - Punt… save as… Yes, mijn artikel is klaar. En niet zomaar een verhaal. Nee het is een wetenschappelijke publicatie over de menselijke arbeid vanaf de industriële revolutie tot 2001. Natuurlijk heb ik er ook een aantal prognoses in gezet. Het is dus echt alleen maar vooruit gegaan. Maar er kan meer, meer, meer. En er moet meer, meer, meer. Echt, er zijn nog ruim voldoende grondstoffen. Enne, geen gezeur over de derde wereld. Onzin. Daar moeten we ons maar niet te druk over maken. Daar is geen beginnen meer aan. Nee, de westerse mens en het productie- en consumptieniveau van de westerse mens, wat een perspectieven dat biedt!!!

De tiener (vers 8) – Dat is nu echt belachelijk. Nu wil mijn vriendin ineens alleen nog maar make-up van de Bodyshop gebruiken. En waarom? Je blijft lachen! Omdat er voor Bodyshop producten geen dierproeven gedaan worden. Nou ja….

De visser (vers 9) – Sorry hoor… maar dit gaat echt te ver! Krijg ik alweer bericht van het ministerie dat de visquota bijgesteld zijn. Even kijken, hoe zeggen ze het, … beter voor de visstand, voor de voedselketen en… dat het ook nog van invloed is op de vogels. Ja hoor! En mijn portemonnee dan? Alsof die invloed niet telt!

De vakantieganger (vers 10) – Mijn foto’s zijn klaar. Dat was echt een te gekke vakantie zeg! Oké, beetje primitief wel, basic zeg maar: tentje, rugzak, wandelschoenen. Maar ik heb zoveel gezien! Grootse dingen: bergen, meren, bossen. En ook kleine dingen: bloemetjes, vlinders, kabbelende beekjes. Goed, ’t was soms best afzien, die tochten. Maar toch, vaak zat er gewoon een melodietje in mijn hoofd: ‘Deze God die aard en hemel schiep …’

b. Hoe kijk jij zelf naar de natuur? Ben je net als de dichter van Psalm 8 er echt van ondersteboven?

Advent - kom uit je comfortzone - 29 november

2010-11-29T08:26:00.003+01:00

Ook een tweede jongerengroep uit de Opstandingskerk, NeXT, gaat met de adventskalender van Time to Turn werken. Ze waren meteen enthousiast. Toen ze de kalender in handen kregen vroegen ze zich meteen af: waarom begint het tellen op zaterdag 27 november? En niet op zondag?
Ik heb geen idee, maar wellicht heeft het te maken met de van oorsprong joodse gewoonte dat de dag begint op de avond ervoor. de nieuwe dag begint als de schemer invalt. Dat gebruik kennen wij ook wel. Kerstavond is de avond van 24 december en het Sinterklaasfeest vieren we niet op 6 maar op de avond van 5 december.

Voor vandaag een leuke opdracht: Vergeet vandaag bewust je tas en ontdek hoe je de dag doorkomt zonder veel bagage.

Het doet me denken aan een mooie tekst van Stef Bos - Niets Te Verliezen

Op een dag verkoop ik alles
Verkoop ik alles wat ik heb
Mijn huis, mijn haard
Mijn hebben en mijn houden
Al dat gedaan is
Ben ik weg

Ze moeten mij niets meer vertellen
Bezit bezwaard, ik zie het om me heen
De meeste werken om te houden wat ze hebben
En zijn verzekerd
Voor twee
Ik wil alleen

refr.:
Niets meer te verliezen
Dat is het ware geluk
Niets, niets, niets meer te verliezen
Dan gaat er ook niets stuk

Op een dag verkoop ik alles
Alles waar ik niets om geef
Mijn reputatie, mijn naam
Je mag ze hebben
Ze zijn van lucht ze zijn leeg

Nee, ik ben
Niet voor deze tijd geboren
Je staat of valt met wat je bezit
Geld is macht
En macht is voor degene
Die alle nachten wakker ligt
Bang voor elke vijand
Bang voor wie zij plaats wil
Bang voor elke opstand
Bang voor als het donker is en stil

refr.

Ik zal alleen de liefde missen
Dus, als je zin hebt mag je mee
Voor de rest heb ik niets nodig
Geen krant
En zeker geen tv

refr.

Advent - kom uit je comfortzone - 28 november

2010-11-28T07:14:00.004+01:00

De adventskalender van Time to turn schrijft bij zondag 28 november:
"Geniet! Doe iets wat jij leuk vindt. Geniet dubbel en plan een uitje met een familielid."

Vandaag is de eerste zondag van advent. Naar de kerk - met de kinderen ontsteken we de eerste kaars in de prachtige schikking die de mensen van de bloemengroep gemaakt hebben. Zij schrijven erbij:

"In de adventstijd zijn de schikkingen die de komende vier weken op het liturgisch centrum te zien zijn, gebaseerd op de teksten uit het boek van de profeet Micha. Als basisschikking wordt een groene levensboog gebruikt als beeld van het verbond voor het leven en groen om te verwijzen naar de verwachting van nieuw leven. Er is in de tijd van Micha en ook in de onze een voortdurende spanning tussen goed en kwaad. De spanning zit in elk mens. De boog verwijst ons,ondanks dat mensen elkaar onrecht aandoen, naar rechtvaardigheid en trouw van de Eeuwige, die onze rots in de branding is.
Op deze eerst advent wijst Micha op het kwaad en onrecht, zie de dode kronkeltakken links. Micha wijst op het verbond met Jacob: de verwachting van het heil en bevrijding uit het kwaad. De lezing uit Matteüs gaat over de verwachting van de komst van Christus als hoop voor nieuw leven. Dit wordt uitgebeeld in de rechte takken met knoppen die nog verscholen zitten. De eerste kaars brandt."

Advent - kom uit je comfortzone - 27 november

2010-11-27T19:49:00.004+01:00

De adventster hangt voor het raam. Dag en nacht brandt hij. Overdag zal hij niet veel licht verspreiden, maar als het donker is eens te meer.

Met jongeren uit de gemeente volgen we de adventskalender van Time tot Turn. Elke dag naar kerst toe is er ook in dit blog een vakje dat we open maken. Elke dag een gedachte, bijbeltekst, opdracht of een korte overdenking.

Voor 27 november:
Goed begin van de advent. Koop een chocoladeletter! Wel fairtrade deze keer ;-) Wil je weten waarom? Check maxhavelaar.nl.

December is een periode geworden waarin kopen, hebben en zo veel mogelijk van alles centraal staat. Dit vindt Wilma Smilde van Time to Turn niet passen bij een christelijke levensstijl: “Door een adventskalender te maken willen we je uitdagen om december eens op een andere manier te beleven. Tijdens advent willen we erbij stil staan dat Jezus uit zijn comfortzone kwam om hier op aarde een van ons te zijn. Dat heeft weinig te maken met de nieuwste gadgets krijgen, vreetfestijnen en alle overconsumptie die deze periode veelal kenmerkt.”

Advent met Time to turn

2010-11-27T12:36:00.005+01:00

Afgelopen zondag waren we een weekendje in Amsterdam.
Zwervend door de stad, kwamen we aan op het Marie Heinekenplein, vlak bij het Rijksmuseum, in De Pijp.
Om twee uur 's middags komt het lege plein opeens tot leven. Een groep van zestig jongeren, gehuld in witte vodden. Ze gaan midden op het plein op de grond zitten, in een cirkel van rood-wit lint. ‘Ain’t gonna let the passport turn me around’, zingen ze, variërend op een oud slavenlied. Dit betekent: ‘ga me niet wegsturen vanwege mijn paspoort’.
Omstanders kijken verbaasd op, bewoners van de flat om het plein heen maken foto’s van achter hun raam.

Ineens staat de groep op, één van hen slaat op een grote trom. ‘Hierbij stichten we de Vrijstaat Exodusja! Een staat waar illegaliteit niet bestaat!’
Deze jonge mensen zijn lid van het christelijke jongerennetwerk Time to Turn. Onder het thema ‘Kom uit je comfortzone!’ vragen ze aandacht voor een gastvrije samenleving. Ze doen dat door deze vriendelijke demonstratie en later zullen ze met kinderen paspoorten maken en pannenkoeken bakken.
Zo willen ze laten zien wat een geest van gastvrijheid kan betekenen. Ze richten zich niet zozeer op de politiek, maar op de samenleving.
‘We proberen zelf de woorden van Jezus, over bezit, rechtvaardigheid en armen letterlijk te nemen en kritisch naar onze eigen levensstijl te kijken,’ zegt een van de deelnemers.
‘We brengen mensen bij elkaar die los willen komen van consumentisme en het kernteam reikt hun handvatten aan. Maar uiteindelijk moeten de jongeren het zelf doen, zelf leren creëren in plaats van consumeren.’

Ik vond het een mooi begin van de adventstijd daar op het Marie Heinekenplein in Amsterdam.
Op een creatieve en tegelijk indringende manier lieten jonge mensen zien dat ze bewogen en betrokken zijn. Het is time to turn.

Advent met Micha

2010-11-27T09:17:00.004+01:00

Gisteren was ik met een goede vriend bij de uitvaart van Willem Barnard. Uit eerbetoon voor iemand die met zijn liederen en gedichten veel betekend heeft voor de kerk en voor mijn geloven en staan in de kerk.

Negentig jaar oud is hij vorige week zondag overleden.
Bij de uitvaart sprak ik met Willem Aantjes. Na de kerkdienst in de Geertekerk (de St. Gertudis was al vol), waar hij en zijn Ineke vaak kerken, gingen we vaak nog even bij Barnard langs op de koffie. Hij woonde naast de kerk, met uitzicht op de zijkant en de toren. Die zondag overleed hij terwijl de klokken van de Geertekerk klonken boven de nog stille stad.

Barnard schreef ook eindeloos veel meditaties bij de bijbel. Zijn boek 'Stille omgang' is een prachtig boek dat het midden houdt tussen exegese en meditatie. Zelf noemde Barnard zijn benadering medigese.
Hij schrijft daarin het volgende over Micha:
'Micha - hij toornt en troost, windt zich op, keft van wanhoop, koert van toegenegenheid, geeft moed. Alleen, hij sust en soest niet. Het is alles even alert en fel. En actueel! Er wordt het angstaanjagende beeld getekend van een samenleving die, verkrampt van angst en terreur, tot een samensterving wordt. Verraad overal, sauve qui peut, (reden wie zich redden kan) bekommernis om het eigen hachje. Het eigen leven als het een en al, dat is de meest bekrompen, ingekrompen, bestaansvisie. Het is geen visie, het is verblinding.'

Advent

2010-11-23T09:16:00.005+01:00

Advent is wachten, uitzien.
'Waar blijft Hij zo lang, dat is de vraag naar de grote komst, de advent van de Messias'. Die vraag werpt de afgelopen zondag overleden Willem Barnard op. Op de laatste zondag voor advent stierf hij. Over uitzien en wachten gesproken!
God is voor hem niet de figuur die alles regelt, niet 'de bedrijfsleider van de firma Universum'.
Wie hij wel is, kon Barnard alleen in poëtische taal onder woorden brengen:
'Uit een duister raadsel komt een lief geheim naar mij toe en daar antwoord ik op, door altijd maar weer naar de kerk te kleppen'.
'Waar het in de bijbel omgaat is dat er een 'naar-je-toekomst is, een vooruitzicht dat de ellende ophoudt, dat de mensen elkaar niet langer kapotmaken, shalom... Aan die glanzende toekomst wil ik vasthouden, hoewel je er geen donder van ziet'.

Ik had geen tijd meer
Geen tijd voor hoop of onzekerheid
Ik wist alleen maar: ik leef
Maar ik leef tegenin
Van het einde naar het begin
Alle woorden staan scheef
Want alles rept zich cursief
Terug naar: ik heb je lief
Ik spiegel mij aan de bron
Doorschijnend omhels ik de zon

Naast zijn vrije werk onder het pseudoniem Guillaume van der Graft werd Willem Barnard vooral bekend als bewerker van psalmen en dichter van kerkliederen. Ook maakte leverde hij mooie vertalingen van vaak Engelse hymns. Zoals:
Zolang Gij nog onzichtbaar zijt,
een zon diep in de nacht,
roep ik uw nadering reeds uit
omdat ik U verwacht. (gezang 446, John Newton in de vertaling van Willem Barnard)

(de afbeeldingen tonen beeldhouwer Dennis Coenraad aan het werk met zijn buste van Barnard. Zie http://www.denniscoenraad.nl/portretten_barnard_proces.php?startnav=1)

Saamhorigheid

2010-11-11T16:50:00.005+01:00

Deze weken lezen we in kerk het kleine profetenboekje Haggai.
Leuk om zo'n onbekende profeet te horen. Wat hij zegt preekt me erg aan. Hij neemt ons mee naar de periode van wederopbouw van Jeruzalem na de ballingschap. Mensen bouwen eerst hun eigen huizen op en zorgen voor hun eigen moestuin, voordat ze samen de tempel gaan bouwen. Zo komen ze niet aan de tempel toe en hoeveel ze ook voor zichzelf opbouwen, het zal nooit genoeg zijn.
Haggaï roept op tot het omkeren van de volgorde. Eerst samen de tempel en dan pas je eigen zaakjes. Als je begint met ieder-voor-zich, kom je nooit bij saamhorigheid uit, maar als je begint met een gezamenlijk project, heb je bondgenoten als je voor jezelf begint. Dan woont God in het midden van zijn volk, in de tempel maar vooral in de harten van de mensen.

De leiding van de tienerdienst (iNBTWN), vraagt: "wat wordt er bedoeld met Haggaï 2:6-9 ? En dan met name vers 6. Is het werkelijk gebeurd dat de aarde en de zee beefde, en dat alle volken in beroering gebracht zijn? Wat wil God hier mee zeggen?"

Haggai verwacht kennelijk van de herbouw van de tempel een grootse uitstraling: de volken zullen toestromen.
En hij denkt dat die verwachting heel snel in vervulling zal gaan. "Nog een korte tijd, een ogenblik slechts..."
Heeft hij zich vergist? dat zou natuurlijk kunnen. Maar ik zou het liever zo zeggen: als je verlangt naar Gods toekomst, kan het niet snel genoeg gebeuren.
Zoals een collega van mij laatst bad voor de Iraakse christenen: voor mij hoeft het niet zo snel te komen, dat koninkrijk van U, Here God, maar als ik aan hen denk, roep ik: Kom Heer Jezus, kom!

Tijd maken - maar waarvoor?

2010-11-06T21:33:00.005+01:00

De maand november is maand van de spiritualiteit. De bladeren vallen - dat stemt een mens tot nadenken. Het leven is eindig, bezinning is geboden.
Dit jaar is het thema Tijd Maken.
Boeiend thema en nodig. Want tijd is geld en kost een boel. Maar: 'tijd maken'? Dat sluit aan bij de illusie van nu: dat ons leven (en nu ook de tijd) maakbaar is.

Ook de bibliotheek in Houten sluit aan bij het thema. Rechts naast de balie is altijd een tafel ingericht bij de actualiteit. Nu hing er met grote letters boven: maand van de spiritualiteit.
Nieuwsgierig loop ik naar de tafel. Maar tot mijn verbazing is de hele boekenkast esoterie omgevallen en op deze uitstalling terecht gekomen. Kennelijk zonder enige selectie, laat staan met enige kennis van zaken. Het thema 'tijd maken' vind ik niet terug. Kennelijk had men geen tijd om een keus te maken.
Toch maar een boek meegenomen van de tafel. Ik wil nog een inleiding voorbereiden voor een gespreksavond over occultisme. En die lectuur is hier meer dan voor handen.

dankbaarheid

2010-11-03T09:03:00.005+01:00

Vandaag is het dankdag. Midden in de week gaan veel kerkgangers naar de kerk. De streng-gelovigen hebben zelfs vrij. Onze zoon, die in Amersfoort een opleiding volgt, zal denk ik vandaag weinig medereizigers hebben die bij het Van Lodensteyncollege uitstappen. Vergroot weer de kans op een zitplaats.
Dagblad Trouw opende vandaag met een verontrustend bericht dat de aanvragen voor financiële hulp bij de kerken dramatisch zijn gestegen. Honderdduizend armen kregen vorig jaar hulp van de kerken. We lopen mee met Benny door de winkel. Hij heeft € 4 te besteden en moet daar voor die dag drie maaltijden van bereiden. Niet alleen voor hem zelf maar ook voor zijn twee kleine kinderen.
In het nog altijd lezenswaardige boekje 'dankbaarheid' van Piet Zuidgeest (uit 1974) vergelijkt deze katholieke priester rouwen met dankbaarheid. Dankbaarheid is als het verwerken van winst, zoals rouwen het verwerken van verlies tot doel heeft.
Het leven zelf is danken. Danken om het leven zelf. Dat geschonken is.
En het verhaal van Benny helpt me om dit niet als vanzelfsprekend te beschouwen. En aandacht voor het leven zelf is ook aandacht voor die tallozen die net als Benny onder de grens van een bestaansminimum moeten leven.
In dezelfde krant lees ik dat een bijstandgerechtigde er de komende tijd flink op achteruit gaat. Kan iemand me dit uitleggen?

Geestelijke begeleiding

2010-10-25T11:41:00.008+02:00

Drie jaar geleden ben ik begonnen aan de opleiding geestelijke begeleiding. Het is niet zo makkelijk in een zin te zeggen wat deze cursus behelst. Om een indruk te krijgen, verwijs ik je naar een andere blog van mijn hand (zie: rechts boven op de pagina, mijn lijst met blokgs, 'geestelijke begeleiding'.)
Onder geestelijke begeleiding versta ik: een contact waarin iemand een ander als gids aanvaardt op (een deel van) zijn of haar geestelijke weg.

Momenteel ben ik bezig met een heel boeiende figuur: Dag Hammarskjöld.

Als politicus en diplomaat (hij was secretaris-generaal van de V.N.) stond hij midden in het leven en tegelijk kende hij een innerlijk leven kende waar hij inspiratie en moed vond om dat actieve leven te leven.
Geloof en gebed zijn niet iets wat er bij komt. Als een dagopening of een gebed bij de maaltijd.
Het leven is een, omdat God een is. En het onderscheid wat wij maken tussen geloof en leven, bidden en werken is slechts schijn.

“De 'mystieke ervaring'. Altijd - hier en nu - in de vrijheid die één is met distantie, in de stilte die geboren wordt uit zwijgen. Maar - deze vrijheid is een vrijheid in daden, deze stilte een stilte onder mensen. Voor hem die, in de wereld staande, vrij is van zichzelf, is het mysterie voortdurende werkelijkheid, een werkelijkheid in de rustige rijpheid die geschonken wordt door de ontvankelijke opmerkzaamheid van de aanvaarding.
De weg naar heiliging gaat in onze dagen noodzakelijk via daden.” [D.Hammerskjöld, Merkstenen, Nijmegen 1983, 92].

Ook iemand als frère Roger Schutz, de prior van Taizé in Frankrijk, was steeds op zoek naar een evenwicht tussen strijd en aanbidding, engagement en mystiek.

Op 30 augustus 1974 sprak hij duizenden jongeren toe bij de opening van het door de Taizé-gemeenschap georganiseerde jongeren-concilie. Bij die gelegenheid zei hij:
'Waarom zou je je zorgen maken wanneer je in je gebed geen duidelijke weerklank van Gods aanwezigheid vindt? De scheidslijn tussen leegte en vervulling is even onduidelijk als die tussen twijfel en geloof, tussen vrees en liefde. Het wezenlijke blijft ons verborgen. Maar het brandende verlangen om tot de diepste werkelijkheid door te dringen wordt er des te sterker door. Dan wordt het langzaamaan mogelijk een idee te krijgen van de dimensies van een liefde die alle kennis te boven gaat. Daar nader je de poorten van de contemplatie. En het is daar dat je kracht kunt putten om steeds opnieuw te beginnen, om jezelf op het spel te durven zetten’ [R. Schutz, Het onvermoede tegemoet, Baarn 1977, 116].

Dialoogdienst

2010-10-12T12:06:00.002+02:00

Aanstaande zondag, 17 oktober, houden we in de Opstandingsdienst een 'dialoogdienst'. Dat heeft te maken met een van de speerpunten van het beleid in onze kerkelijke gemeente: de dialoog (naast vieren, kerk naar buiten en jeugd). In een veelkleurige gemeente is het onderlinge gesprek onmisbaar. Om niet van elkaar te vervreemden, om samen te zoeken naar wat bindt en wat niet. Ook om je eigen plek in te nemen. Want niets is belangrijker dan dat er aan jou gevraagd wordt: hoe is het nu voor jou dat ... En vul dan maar een nadere vraag in.
Je mag het zelf zeggen, je uitspreken, dat wat je na aan het hart gaat
Dat is wat in de evangelielezing van as zondag ook gebeurt. Een weduwe vraagt aan de rechter om haar recht te doen. Daar is die goede man tenslotte voor, niet waar?
Zonder aanziens des persoons maakt hij (of zij) scheiding tussen recht en onrecht. Een rechter weegt af en oordeelt. Dat oordeel van de rechter dient onpartijdig te zijn.
Dat dat niet vanzelfsprekend is, is regelmatig in het nieuws. Scheidsrechters bij voetbal zien overtredingen over het hoofd. Wilders vindt de rechter vooringenomen. Ina Post wordt na tientallen jaren vrijgesproken. Bouterse tast bescherming Surinaamse rechters aan.
Waar is een instantie waar je terecht kunt voor onpartijdig recht?
Maar los van de uitspraak, lijkt het me ook van belang dat je gehoord wordt. De weduwe krijgt dan wel haar recht, maar wordt ze ook gehoord?

Herfst

2010-10-06T09:32:00.004+02:00

Zaterdag 2 oktober was een dag vol verrassingen. Niet dat ik 50 werd verraste me. Dat zag ik wel zo'n beetje aankomen.
Maar het ontbijt op bed, de vele kaarten (een onbekend gebleven gemeentelid had een email rond gestuurd) het bezoek en de prachtige 50 in appels en peren die ik bij de voordeur aantrof (van hetzelfde anonieme gemeentelid?)
Verrassend was ook een ontmoeting in de ochtend. Ik was bezig een groot zeil te spannen in de achtertuin, toen iemand opeens naast me stond: "Ik zal je even helpen". "Nou ik kan wel een engel gebruiken" antwoordde ik dankbaar.
Met vereende krachten spanden we het zeil.
Mijn helper riep tegen Tineke: "Het lijkt de bedoeinentent van Abraham wel!"
"Die kreeg tenslotte ook een engel op bezoek", zei ik.
En ik weet nu nog beter wat het betekent: Abraham gezien te hebben.

De herfst is een prachtig seizoen. Het seizoen dat ik het levenslicht zag.
Ik ben dus een oktoberkind en zo heet een van de mooiste liedjes van Liserore Gerritsen:

OKTOBERKIND
Oktobermaand, geboortemaand
Je vruchten zijn geoogst
De zoete wijn is in het vat
Het hout gekloofd
Dat is waarom een oktoberkind van kinds af aan voldaan is
Omdat voor haar gevoel het werk gedaan is

Oktoberzon, geboortezon
De zon die ik verdien
Want of hij op- of ondergaat
Is niet te zien
Dat is waarom een oktoberkind net als oktoberbomen
De hele dag het liefste zit te dromen

Oktoberstorm, geboortestorm
Je hebt mijn bed gespreid
Je joeg de wolken uit elkaar
En net op tijd
Heb jij de bomen zo geschud dat zij hun blad verloren
En in dat gouden bed ben ik geboren

Oktoberdag, geboortedag
Als ik geweten had
Dat ik nooit meer zo goed slapen zou
Als in dat bed van blad
Was ik vanaf die eerste dag m'n hele lange leven
Met een glas rooie wijn in bed gebleven

Oktoberkind, oktoberkind
Opdat jij niet vergaat
De allerlaatste zoete braam
Is de eerste die jij eet
Een laatste warme zonnestraal verwarmt jouw eerste dag
En een laatste zwaluw die vertrekt is de eerste die jij zag
Dat is waarom een oktoberkind niet gelooft in laatste dingen
't Zal een herfstdag als een lentedag bezingen

Liserore Gerritsen, op melodie van In Dulce Jubilo

Verkwistende liefde

2010-09-17T10:52:00.005+02:00

[± 1500, houtsnede; Nederland, Utrecht, Catherijneconvent]

Bezig met de lezingen voor as. zondag. Opnieuw dwarse woorden van Jezus. Dwars omdat ze haaks staan op wat wij gewoon vinden. Lees het verhaal maar in Lukas 16. En laat je verrassen.
Een econoom/penningmeester dreigt ontslagen te worden omdat de roddel gaat dat hij het bezit verkwist. Hij moet verantwoording afleggen. Als hij dan de gunst van de schuldenaars koopt door hun schuld te verlagen (geld van zijn baas!), wordt hij de hemel in geprezen.
Waarin ligt het verschil met het verkwisten waar de rentmeester aanvankelijk van beticht wordt?
Of ligt het dicht bij elkaar?
Want de liefde van God is toch ook van dat verkwistende?

Laatst hoorde ik een mooi verhaal (het was op de conventie van de Charismatische werkgemeenschap bij een lezing van prof. Henk de Roest):
Een straatpastor ontmoet Bert, in de twintig, onrustig, ADHD, blowt, heeft op straat gezworven, werd door een jongen bedonderd.
De pastor vertelt: Ik spreek hem een keer. Hij kijkt me aan, kijkt dan naar de tafel. 'Ik ben zo bang dat mijn ziel dood is', zegt hij. 'En dat vind ik heel erg'. De buurtpastor vertelt hem over een wonderlijke plantje, de roos van Jericho. Dat als een dor bolletje door de woestijn rolt, bewogen door de woestijnwind. Zo dood als een pier, lijkt het. Maar als het op een plekje terechtkomt waar het water vindt, komt het tot rust. Het bolletje neemt het water in zich op, en begint voorzichtig te wortelen. En dan ontrolt het zich langzaam - en opeens verschijnt dan uit dat ogenschijnlijk dode bolletje een varenachtig plantje, met groene blaadjes.
Dat plantje kan jaren zonder water. Het beschermt zich tegen de barre omstandigheden door zich op te rollen. Maar als het water vindt...

"Misschien is het met je ziel ook wel zoiets..." oppert de pastor voorzichtig. "Misschien wel", zegt Bert zachtjes.

Niet het verkwisten is het probleem, maar waartoe je je geld (en je ziel) verkwist.

Een nieuw seizoen

2010-09-11T21:27:00.004+02:00

Net als in veel andere kerken, gaat in het tweede weekend van september ook in de Opstandingskerk het nieuwe seizoen open. Zaterdagavond, 11 september, begonnen we met een barbecue. Zondag is er startzondag met een feestelijke dienst waaraan talloze groepen meewerken met een lunch en diverse activiteiten. We sluiten af met een vesper.

Er is een prachtige bloemschikking gemaakt bij het thema: vol van hoop.

Symbolisch bloemschikken Startzondag 12 september 2010.

“Vol van Hoop” – opstaan in een veelkleurige gemeente –
Het anker staat symbool voor hoop, houvast en stevigheid, zoals in Hebreeën 6:18b staat: “onze toevlucht is het vast te houden aan de hoop op wat voor ons in het verschiet ligt. Die hoop is een betrouwbaar anker voor onze ziel.
We zien hoopvol uit naar zijn wederkomst en we moeten hoopvol te werk gaan voor Zijn koninkrijk, zoals de nieuwe ambtsdragers.
Zij staan op uit onze veelkleurige gemeente en richten zich in geloof naar het Licht. De vertrekkende ambtsdragers nemen weer hun plaats tussen de gemeenteleden.
Zonnebloemen; de bloem richt zich naar de zon. De zon is een beeld van de Vader in de hemel, die als zon van gerechtigheid (Maleachi 3:20) Zijn licht laat schijnen over slechten en goeden (Matth 5:45).
De klimop (hedera) hecht zich tussen hoop en licht, groeit naar het licht en blijft altijd groen het symboliseert trouw en onsterfelijkheid.

Transparant

2010-09-05T22:37:00.004+02:00

Op zondag 5 september had ik mijn eerste doopdienst in de Opstandingskerk in Houten.

Met de kinderen praatten we over de doopvont. Of ze die mooi vonden?, vroeg ik. Ja, zei een jongen, en hij beschreef uitvoerig hoe de schaal er uitzag. En het mooie is, zei hij, dat de schaal van glas is, dan is het net of het water de schaal vormt.
Inderdaad: de doop ziet diep; tot op het hart van God, de kern van zijn liefde: Nooit zijn wij zonder Hem.
In de doop vallen vorm en inhoud samen.
Als dat nou eens ook zo met ons leven zou zijn, dacht ik.

De foto's zijn gemaakt door Wietske Otter.

Wie kan dat: Jezus volgen?

2010-09-03T21:43:00.005+02:00

Het zijn opnieuw lastige woorden van Jezus die zondag as (5 september)aan de orde komen.
"Als je niet je ouders haat en je kinderen, kun je mij niet volgen".
Ga er maar aan staan.
Mij volgen? vraagt Jezus. Ik raad je aan er eerst maar eens goed over na te denken.

Navolging betekent kennelijk: prijsgeven.
Onmogelijk. Ik ken eigenlijk ook maar een volgeling van Jezus: Franciscus.

Even worden we stil gezet. Jezus staat stil. Hij vraagt: wat wil je? Wat zoek je?

dat is een persoonlijke vraag.
Jezus volgen is in ieder geval niet: Jezus inbouwen in je gewone bestaan.
Het is: breken met je gewone bestaan.
Niet meelopen, maar je door hem laten ont‑sporen.
Niet Jezus opnemen in jouw familie, maar je laten opnemen in zijn `familie'.

Kennelijk helpt kleur bekennen, keuze maken, breken met.
De Canadees Joodse zanger Leonard Cohen zingt in een van zijn liedjes: There is a crack, a crack in everything/ that’s how the light gets in (uit de popsong Anthem, zie http://www.youtube.com/watch?v=_e39UmEnqY8&feature=related.

Er is een breuk, een knak, een scheur, in alles. Juist daardoor komt het licht naar binnen. In alles zit een barst, dat is waar licht je verrast.

Waar het knarst en schuurt in het leven, daar waar een wond zit, dat is (ook) een opening. Door die kier valt licht naar binnen.

Jongeren en rouw

2010-08-30T17:57:00.003+02:00

Een aantal gemeenteleden heeft een goed en mooi initiatief genomen. Binnenkort wordt een herdenkingsbijeenkomst gehouden voor jongeren van wie een ouder, broer of zus is overleden.

Jongeren die we kennen krijgen een persoonlijke brief. Ze mogen een familielid of vriend(in) meenemen.

Uit de uitnodigingsbrief:
Misschien is het overlijden van degene van je houdt "nog maar kort geleden gebeurd, misschien al een aantal jaren terug. Vanaf dat moment staat je wereld op zijn kop en is niets meer hetzelfde. En vaak is er voor mensen aan de buitenkant niet te zien dat er van binnen een stukje van jou mee dood is gegaan. En dat je dat verdriet en die lege plek met je meedraagt. Je leven lang.
Jij leeft door, met de mensen die over zijn van je gezin. Maar het is een pijnlijk proces om weg te groeien van diegene die zo verweven was met jouw leven en die je helemaal niet wilt missen!
Het kan heel fijn en troostend zijn om over je vader, moeder, broer of zus te (blijven) praten. Om herinneringen op te halen, wat leuk en niet leuk was, waarin je wel of niet op elkaar lijkt, wat je het meest mist en zo graag nog had willen doen of delen. Daarmee haal je diegene weer éven dicht(er)bij. Maar om daar zomaar over te beginnen met anderen is lastig. Daar moet tijd, aandacht en ruimte voor zijn en die is er niet altijd bij iedereen.

Er zijn die middag talloze mogelijkheden om samen of individueel uiting te geven aan je herinneringen.

Op zondag 19 september staat de kerk open.
Ik hoop en verwacht dat het een goede bijeenkomst wordt.

“Je kunt niet tegengaan dat vogels
van verdriet komen overvliegen,
maar je kunt wel voorkomen dat
ze nesten maken in je haar.”
(van de website 'Achter de regenboog')

Wat je weg geeft, raak je nooit meer kwijt

2010-08-27T23:47:00.006+02:00

Een variatie op: "Want wat weg is raak je nooit meer kwijt" (Van Dik Hout)

Aanstaande zondag, 29 augustus 2010, gaat het in de kerkdienst in de Opstandingskerk over indringende woorden van Jezus (Zie Lukas 14, 1, 7-14).
Hij houdt ons met ironie een spiegel voor: waar ben je nu helemaal mee bezig als je alleen met mensen omgaat van wie jij ook iets terug kan verwachten? Of als je angstvallig de beste plek voor je zelf uit zoekt?

Anders gezegd: dien je God omdat het goed is, of is het goed omdat je God dient?
Wat is goed doen? Omdat je er prettig bij voelt? Of omdat door jouw toedoen de wereld er een beetje beter van wordt?

Of doe je goed, zonder bijbedoeling? Zomaar. Leven en geven zonder dat je er beter van wordt.
Wat is trouwens 'beter' in dit verband? Is dat erkenning? Waardering? Een dank je wel? God heeft het toch al lang gezien, met welke intentie je doet wat je doet.

'Liefde streeft maar één ding na: het welzijn van de geliefde.
Het laat alle andere bijkomende verschijnselen voor wat ze zijn.
Daarom is de liefde een beloning van zichzelf.'
Thomas Merton (1915-1968)

Op stap met de jeugd

2010-08-22T16:23:00.000+02:00

Al meer dan twintig jaar organiseert de Protestantse gemeente Houten kampen voor kinderen en tieners. Deze week zijn ze op pad. Zaterdag werden beide groepen uitgezwaaid in de kerk. Allebei met bijna dertig deelnemers en een enthousiast team. Aan de hand van een thema (respectievelijk 'rond de wereld in zeven dagen’ en 'Proud to be fout') wordt de jongeren een afwisselend programma geboden met sport en spel, ontspanning en bezinning. Petje af voor de creativiteit en inzet van de teams.
Ik mocht een bijdrage leveren aan de vieringen. In de eerste stond Mozes centraal. In de tweede Esther. Twee geloofs'helden' die ons kunnen helpen het leven met God en anderen vorm te geven. De groei van Mozes van opstandeling tot leider. En Esther die aarzelend te voorschijn komt en inspringt voor haar volk in nood.

Een levende hoop

2010-08-22T16:22:00.001+02:00

Vorige week leidde ik een kerkdienst in het Gooi.
In de kleine, sfeervolle Middeleeuwse kerk hingen rondom de wanden vol met ikonen die door een gemeentelid geschilderd waren. Beeltenissen van Christus en Maria en van verschillende heiligen: Thomas, de twijfelaar, herkende ik en Petrus en Paulus, de pijlers van de kerk, Johannes, de voorloper en zijn naamgenoot, de evangelist.
Ik had voor de dienst maar kort tijd om een rondgang lang de beeltenissen te maken. Maar tijdens de dienst drong opeens de betekenis van deze getuigen-wand tot me door: we zijn hier niet alleen samen met de mensen in dit kerkgebouw - we zijn verbonden met al die mensen die ons zijn voorgegaan.

En tijdens de viering van de Maaltijd van de Heer, zongen we ‘met alle heiligen’ de Eeuwige het ‘heilig, heilig, heilig’ toe. En het was alsof de heiligen loskwamen van de muur en met ons op aarde een veelstemmig koor vormden.
Het is een besef dat diep verbonden is met de beleving van de oosters-orthodoxe liturgie: hemel en aarde zijn verbonden. We doen even mee met de lofzang die in de hemelse gewesten eindeloos door gaat.
Nu zal dit besef veel moderne mensen en veel protestanten vreemd zijn. We geloven in wat voor ogen is. De heiligenbeelden zijn met de Reformatie de kerk uit gebannen. We leerden leven met een open hemel. De tussenruimte tussen God en mensen werd niet langer gevuld met heiligen en de daarbij horende gebeden en gebaren. De aandacht concentreerde zich volledig op het Woord.
Inmiddels zijn we in een periode beland waarin veel mensen de verbinding met de traditie (of die nu protestant of katholiek was) zijn kwijt geraakt.
Zoveel mensen, vaak onze eigen kinderen en kleinkinderen, onze vrienden, kiezen, als ze zich al religieus noemen, voor een vorm van believing without belonging… Wel spiritueel, maar geen binding aan een instituut of organisatie.
Toch is die verbinding met het onzichtbare een wezenlijk kenmerk van het christelijk geloof. De schrijver van de brief aan de Hebreeën zegt het zo: “Geloof is de zekerheid van wat we hopen, het bewijs van wat we niet zien.”
De enige zekerheid die wij hebben is geen zekerheid volgens de gangbare maatstaven. Het is de zekerheid van het leven van de hoop tot je laatste ademtocht.
Dat is pittig, vooral in barre tijden, als je door de woestijn gaat.
De Bijbelschrijver weet dat. En daarom noemt hij een talloze voorbeelden uit het Eerste Testament - mensen zoals wij, die soms iets wonnen maar vooral veel verloren en moesten loslaten.
Geen blijvend thuis, geen vaderland, maar tot hun dood onderweg. Gelovigen die gedeukt en gehavend door het leven strompelden. Maar dwars door alles heen, bleven zij hopen dat God met hen op weg was gegaan en dat ze daarom ooit, hoe dan ook, zouden thuiskomen.
Allemaal mensen die hun plek hebben gekregen in de portrettengalerij van het geloof, de ikonostase van de kerk. Door die mensen worden we omringd als door een publiek, een supportersgroep: Abraham en Sara, Mozes en Mirjam, Ruth en Daniel, noem maar op.
En die lijst van namen kun je eindeloos aanvullen. Met mensen uit onze eigen levenstijd of eerder, die ons nog altijd bemoedigen en richting geven. Van Bach en Bono - tot Nelson Mandela, die de hoop vasthield in zijn gevangenschap en die voor tallozen een bron van hoop was.
Ik vind het wel een mooi idee: wij spelen het spel van het leven, en op de tribune zit een grote groep supporters. Veel onbekende mensen, maar ook bekenden. Daar zit Abel, die zegt: wat de mensen ook van je zeggen, God ziet het geringe aan. En Esther roept: durf te geloven dat de plek waarop je leeft niet voor niets is. Eens komt er moment dat je kunt laten zien wat het geloof je waard is.

Leaving Church

2010-07-27T23:13:00.000+02:00

Een eigenaardige titel wanneer je net op een nieuwe plek in de kerk begonnen bent.

Deze zomer las ik een mooi en spannend boek met deze intrigerende titel. De schrijfster is Barbara Brown Taylor. Ze is docent en was priester in de Episcopaalse kerk in Georgia, USA.
Ze vertelt over haar start in een nieuwe kerkgemeenschap en hoe ze ondanks het succes (meer kerkgangers, kerkdiensten moeten worden uitgebreid en zelfs een nieuw kerkgebouw wordt gebouwd) zich van God vervreemd voelt.
Terwijl dat juist haar verlangen was: God zoeken en vinden. De kerk die haar daarbij altijd behulpzaam was geweest, is het nu niet meer. Om God te vinden in het gewone leven, moet ze het instituut loslaten.
Het boek raakt me. Ik herken veel in haar (te grote) toewijding, geloof en werk zijn helemaal verstrengeld geraakt.
Een mooi hoofdstuk gaat over de sabbath. Een oude leefregel wordt haar reddingsboei. "Sabbath sickness is what happens when you stop trying to earn God’s love for at least one whole day each week and consent simply to be loved for no good reason. The cure is to practice this every week, paying close attention to all your reasons why you do not deserve to be loved without reason."
'Leaving church' stemt tot nadenken: "I think that when I resigned from parish ministry, I discovered the wideness of God’s mercy. I discovered that “church” means the whole of God’s family, and not just one particular group that meets for worship at 11:00 am at the corner of Wilson and Green Streets. I discovered a whole slough of neighbors God has given me to love who will never darken the doorway of a church, but who are nonetheless eager to embrace the ways of peace and justice with me. I discovered a whole wide world of sorrow and jubilation that was unavailable to me while I was tending one particular flock of sheep."

Avondmaal in verzorgingshuis

2010-07-02T15:32:00.000+02:00

Vanmorgen ging ik voor het eerst voor in verzorgingshuis Loericker Stee. In een zaaltje op de eerste verdieping druppelen de bewoners binnen. Het is erg warm maar de technische dienst heeft een waaier aangezet en de vrijwilligers sluiten de gordijnen. Mijn meegebrachte toga laat ik maar ongebruikt en de bewoners vinden het prima dat ik in hemdsmouwen de dienst leidt. De stola leg ik op tafel bij wijze van geïmproviseerd antependium.
Er hangt een gemoedelijke sfeer. Leendert bespeelt vrolijk de piano. We zitten in een kring en er wordt goed gezongen. Verschillende vrijwilligers zijn aanwezig. Zij zijn gastvrouw en halen de bewoners op van de woningen. Als iemand zijn leesbril vergeet, wordt die nog even gehaald. Niet gevonden? Dan gaat de bewoner zelf nog even terug.
Bij de inleiding op de lezing over de stom op het meer, reageert een mevrouw vrijmoedig en gelovig. ELke avond zingt ze het lied 'Scheepje onder Jezus' hoede' als avondlied.
We vieren de maaltijd van de Heer. Een stille en gewijde sfeer. Zo is het goed.

Avondmaal
Bij het zien
van al die brokjes
denk ik
het is vogelbrood.
Kom maar
schuwe hippe vogel,
kom maar
oude tamme kraai,
kom maar postduif moegevlogen,
kom maar
mussen uit de goot.
Bij het zien
van al die brokjes
weet ik
het is vogelbrood.

(Jaap Zijlstra, Lichtgeraakt)

Daniel de Wolf in De Verdieping

2010-06-28T09:29:00.001+02:00

Elke maand is er in de Protestantse gemeente te Houten De Verdieping. Een laagdrempelige en verdiepende bijeenkomst voor jongeren en wie zich jong voelt. Zo formuleer ik het maar even. Een goede band, mooie liederen, geen poespas, maar wel levend geloof en directheid. En een spreker, vaak van buiten, soms uit eigen kring.

Gisteren, zondag 27 juni, sprak Daniel de Wolf. Hij werkt in en voor de Thugz Church is een kleine geloofsgemeenschap, die sinds 2005 bestaat. Thugz is een begrip uit de straatcultuur en hiphopmuziek en betekent ‘tuig’, ‘boef’, ‘crimineel’. Het is een geuzennaam die een bepaalde cultuur en levensstijl vertegenwoordigt.
Zie ook zijn blog http://www.bagamoyo.nl/

Het was een prachtig en indringend verhaal over christen zijn in wat wel de meest criminele buurt van Nederland heette (de Millinx). Niet praten over Jezus maar het evangelie laten zien door trouw te zijn, er te zijn. Naar het woord van Franciscus: verkondig het evangelie, desnoods met woorden.
Het was ook een verhaal zonder illusies. Maar wel sterk en bemoedigend. Wat een doorzettingsvermogen.

Wat me vooral trof was de meerjarenvisie. Niet hopen op snel en goedkoop succes. De autochtone bewoners van de wijk waren erg gekant tegen de komst van Youth for Christ. "Weer een groep die een boodschap komt droppen en dan weer vertrekt."
Dus spraken ze af: we gaan niet evangeliseren maar wel door levenshouding en vriendschap de goede boodschap leven. "Wij zijn zelf de boodschap."

Zijn boodschap stemt tot nadenken, werkend in een kerk met ongekende mogelijkheden (ook financieel) helpt Daniel me ons te bepalen bij waar het werkelijk om gaat: door Jezus’ ogen naar jongeren kijken, intens, meelevend, radicaal, inspirerend, uitdagend en nooit opgevend.

Intrede

2010-06-20T23:51:00.000+02:00

Op zondag 13 juni ben ik als predikant verbonden aan de Protestantse gemeente te Houten. Dat gebeurde in een feestelijke en muzikale kerkdienst. Een hartelijke omhelzing door mijn nieuwe collega Kees de Jong viel mij ten deel.

Van de kinderen kregen Tineke en ik ieder een stoel:

Het was een warm welkom. Met hartelijke woorden, veel zegen (o.a. door de jongeren). Een goede start!